Erkan Karagöz, Güneybatı Kafkasya Kars Rumları ve Konstandinos Kinigopulos'un Anıları



πλήρης τίτλος:
Erkan Karagöz, Güneybatı Kafkasya Kars Rumları ve Konstandinos Kinigopulos'un Anıları, BKY, Türkiye/İstanbul 2016

Γιώργος Μπαγανάς "Έλληνες Πόντιοι του Καρς 1880-1918"

πλήρης τίτλος:

Γιώργος Μπαγανάς, Έλληνες Πόντιοι του Καρς 1880-1918, χ.ε., Θεσσαλονίκη 2016
   

Χωριά με ελληνικό πληθυσμό στο Καρς, 1878-1921



πλήρης τίτλος:
Ανδρέας Αθανασιάδης (επιμ.), Χωριά και πόλεις του Καρς όπου εγκαταστάθηκαν και έζησαν ελληνικοί πληθυσμοί κατά τα έτη 1878-1920. Βιβλιογραφικές αναφορές – ανεπεξέργαστα τεκμήρια, Ποντοκώμη 2012
===
το πλήρες κείμενο σε academia

Γιάννης Χαρατσίδης



====
Γιάννης Α. Χαρατσίδης


Γεννήθηκε στον Καύκασο από γονείς φτωχούς αγρότες. Ο πατέρας του πέθανε στην Καλαμαριά, μόλις έφτασαν πρόσφυγες. Μεταφέρθηκαν στ' Αμάραντα του Κιλκίς, όπου τέλειωσε το δημοτικό σχολείο κι άρχισε να συνειδητοποιεί την κοινωνική αδικία. Τέλειωσε το Γυμνάσιο και την Παιδαγωγική Ακαδημία, αλλά δε διορίστηκε, γιατί δεν είχε το «φρόνημα». Σπούδασε σε συνέχεια νομικά και δικηγόρησε.
Το 1941 στη Θεσσαλονίκη, μπήκε στον αγώνα κατά της γερμανικής κατοχής με την πρώτη τριάδα του ΕΑΜ των δικηγόρων και σε συνέχεια δούλεψε στον Τύπο της Αντίστασης. Γι' αυτό διώχτηκε απ' την Γκεστάπο, που πήγε σπίτι του να τον συλλάβει, αλλά της ξέφυγε. Με την απελευθέρωση εργάστηκε στη «Λαϊκή Φωνή» της Θεσσαλονίκης. Διώχτηκε, βασανίστηκε, εξορίστηκε, φυλακίστηκε. Με την αποφυλάκισή του, έγινε αρχισυντάκτης των «Φρουρών της Ειρήνης», νομικός σύμβουλος της «Αυγής» και συνεργάτης της, με το ψευδώνυμο Γιάννης Αμάραντος. Μέχρι το θάνατό του ήταν συνεργάτης του «Ριζοσπάστη». Εχει κυκλοφορήσει δύο συλλογές διηγημάτων: Το «Βάσανα και θυμοί» και «Το ασανσέρ».
Ο Γιάννης Χαρατσίδης πέθανε στην Αθήνα στις 25 Φλεβάρη του 1991.
====
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΑΝΝΗ Α. ΧΑΡΑΤΣΙΔΗ


Ο Γ. Χαρατσίδης γεννήθηκε στον Καύκασο. Με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Καλαμαριά και μετά στα Αμάραντα Κιλκίς, όπου τέλειωσε το δημοτικό κι άρχισε να συνειδητοποιεί την κοινωνική αδικία, όπου εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ. Με μεγάλες στερήσεις, τέλειωσε το Γυμνάσιο και την Παιδαγωγική Ακαδημία. Λόγω κοινωνικών φρονημάτων δε διορίστηκε. Επειτα σπούδασε Νομικά και επί πολλά χρόνια δικηγόρησε.
Το 1941 εντάχθηκε στο ΕΑΜ Δικηγόρων Θεσσαλονίκης και δούλεψε για τον ΕΑΜικό Τύπο της. Διώχθηκε γι' αυτό από την Γκεστάπο, αλλά ξέφυγε τη σύλληψη. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε στη «Λαϊκή Φωνή» της Θεσσαλονίκης. Διώχτηκε, βασανίστηκε, φυλακίστηκε, εξορίστηκε. Μετά την αποφυλάκισή του, έγινε αρχισυντάκτης των «Φρουρών της Ειρήνης», νομικός σύμβουλος της «Αυγής» και συνεργάτης της, με το ψευδώνυμο «Γιάννης Αμάραντος». Μέχρι το θάνατό του ήταν συνεργάτης του «Ριζοσπάστη». Με το ίδιο ψευδώνυμο μετέφρασε και εξέδωσε τα βιβλία: Ευγένιου Ταρλέ «Ναπολέων», Ελιά Ερεμπουργκ «Αισθητικό δίπτυχο», Ιζακόφσκι «Η δουλιά του συγγραφέα» και «Το μυστικό της ποίησης», Πιερ Ζορζ «Η οικονομία της ΕΣΣΔ». Μετέφρασε «Το σοβιετικό Εργατικό Δίκαιο» (έκδοση της Ουνέσκο). Εγραψε τις συλλογές διηγημάτων «Βάσανα και θυμοί» και «Το ασανσέρ».
Ο Γιάννης Χαρατσίδης πέθανε στην Αθήνα στις 21/2/1991.
====
ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΤΣΙΔΗΣ
(πηγή: mauroflight)

[…]
Ιβανόφσκα – Αμάραντα
Καταγόταν από την Ιβανόφσκα της Τιφλίδας. Γεννήθηκε το 1915. Από τον Καύκασο, το 1920, έρχεται προσφυγάκι στη Θεσσαλονίκη. Μένει στην Καλαμαριά προσωρινά. Κι ύστερα μόνιμος κάτοικος στ’ Αμάραντα του Κιλκίς (Εξ ου και «Αμάραντος», το φιλολογικό του ψευδώνυμο). Από κει και πέρα απέραντος ο δρόμος του. Το 1928 τέλειωσε το δημοτικό. Το 1934 τέλειωσε το γυμνάσιο. Το τελείωσε το γυμνάσιο. Το 1936 απόφοιτος Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Η δικτατορία Μεταξά του αρνείται το διορισμό. Το 1941 απόφοιτος της Νομικής. Υπηρετεί τη θητεία του στο στρατό. Είχε επιλεγεί για τη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, αλλά παραμένει απλός στρατιώτης, λόγω φρονημάτων. Από το 1927 ήταν μέλος της ΟΚΝΕ. Στο γυμνάσιο «εισπράττει» για την κομμουνιστική του δράση μια 40ήμερη αποβολή. Το 1935 ήταν αντιπρόσωπος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας στο Αντιπολεμικό Συνέδριο στην Αθήνα. Δικηγορεί στην Κατοχή, μετά την Απελευθέρωση και μέχρι το 1981. Είναι ο υπερασπιστής των φτωχών, των αδικημένων και προπάντων των διωκόμενων αγωνιστών. Το 1942, στο ΕΑΜ, εκπροσωπεί το ΚΚΕ στον 1ο πυρήνα των δικηγόρων Θεσσαλονίκης. Στην Κατοχή και μετά την Απελευθέρωση δημοσιογραφεί στη «Λαϊκή Φωνή». Το 1946 πιάνεται στη Νάουσα και βασανίζεται. Το 1947 εξόριστος στη Λήμνο. Το 1949 πιάνεται στο Φάληρο, περνάει στρατοδικείο, στέλνεται στις φυλακές Μακρονήσου. Απολύεται το 1951.Δουλεύει δημοσιογράφος στη «Δημοκρατική».Στη συνέχεια είναι αρχισυντάκτης στο περιοδικό «Φρουροί της Ειρήνης» (μέχρι που το κλείνουν κι αυτό). Το 1952 και μέχρι το 1962 είναι συντάκτης, μεταφραστής και νομικός σύμβουλος στην «Αυγή». Το 1958 ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ στο Νομό Κιλκίς. Στη χουντική εφταετία δίνει μάχες στα στρατοδικεία σαν συνήγορος των αγωνιστών. Στη μεταπολίτευση είναι πρόεδρος της Επιτροπής Συγγενών Πολιτικών Προσφύγων… Αυτά τα λίγα, από το αρκετά εκτενή βιογραφικά του.
Το λογοτεχνικό έργο του
Ο Χαρατσίδης υπήρξε πολυγραφότατος. Έχει πλούσιο και αξιόλογο έργο. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Τα διηγήματα, τα αφηγήματα, τα κείμενά του είναι μέσα απ’ τους αγώνες. Γράφει απλά, λιτά, κατανοητά. Μπαίνει στην ουσία των πραγμάτων. Διαβάζεται άνετα αλλά και συναρπάζει. Το γραφτό του ενημερώνει, διδάσκει, διαπαιδαγωγεί. Θα άξιζε η αναφορά σε όλη τη συγγραφική του δουλειά, αλλά ο χώρος είναι περιορισμένος. Οι συλλογές διηγημάτων «Το Ασανσέρ», «Βάσανα και Θυμοί», το ταξιδιωτικό «ΕΣΣΔ – 70 ΧΡΟΝΙΑ», οι μεταφράσεις Ερεμπουργκ, Ισακόφσκι, Χικμέτ υπό τον τίτλο «Η Λογοτεχνία και η Αισθητική της» κ.ά. είναι έργα σημαντικά. Θα θέλαμε να κλείσουμε αυτό το σημείωμα με τα τελευταία λόγια ενός από τους ήρωες του Χαρατσίδη (του Χρήστου Γρίβα), όταν οι δήμιοι τον ανέβασαν στο ικρίωμα: «Είμαστε ο νους, η τιμή κι η συνείδηση της εποχής μας και θα νικήσουμε»! Γιώργης ΜΩΡΑΪΤΗΣ
====