ΓΚΙΟΥΛΕΠΕΡΤ

Γκιουλεπέρτ (Gulebert)[1] επαρχίας Αρταχάν( Ardahan)

Οδικές αποστάσεις: 8 χλμ από το Αρταχάν

Ένα από τα παλαιότερε ελληνικά χωριά του Καυκάσου. Ιδρύθηκε το 1830 από έλληνες της Ματσούκας και άλλων περιοχών του Πόντου που είχαν καταφύγει σε ελεγχόμενες από τους Ρώσους περιοχές του Καυκάσου. Στο Γκιουλεπέρτ, όπου κατοικούσαν 2000 έλληνες, λειτουργούσαν οι εκκλησίες της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Αγίου Γεωργίου και ένα πλήρες εξατάξιο δημοτικό σχολείο. Η πρώτη έξοδος των Ελλήνων από το Γκιουλεπέρτ έγινε το 1914 και η δεύτερη το 1920. Οι κάτοικοι του Γκιουλεπέρτ εγκαταστάθηκαν στη Μεταμόρφωση Κιλκίς , τον Άνω Κοπανό και τον Άγιο Γεώργιο Ημαθίας, τη Νέα Ζωή Πέλλας, το Φίλυρο Θεσσαλονίκης κ.α.

Γκιουλεπέρτ ή Κιουλεπέρ[2] επαρχίας Αρταχάν( Ardahan)

(Τουρκοαλβανική λέξις και σημαίνει «Ροδών»), χωρίον της Επαρχίας Αρταχάν, εξ ου απέχει 8 χλμ. Βάσει στατιστικών στοιχείων του έτους 1907 είχεν 952 κατοίκους, προελθόντας εξ Άρτας, Ματσούκας, Εβρενά, Κιαλιαχπούρ, Θέμπελα, Μοναστήρ και Μαυραγγέλ Αργυρουπόλεως. Είχαν 2 εκκλησίας (Αγ. Πνεύματος, Μεταμορφώσεως Σωτήρος), ιερεύς των ήτο ο Αλέξανδρος Παρκοσίδης, νυν κάτοικος Θεσσαλονίκης, πενθερός του στρατηγού Χωροφυλακής Ιωάννου Ζαφειροπούλου, και εξαθέσιον δημοτικόν σχολείον, του οποίου ο διευθυντής ήτο ο Κωνσταντίνος Λαβασάς (τέκνα και εγγονοί του διαμένουν εις Κιλκίς), διδάσκαλοι δε οι Αδαμίδης Γεώργιος (ήδη συνταξιούχος εκπαιδευτικός, κατοικεί εις Θεσσαλονίκην, υιός του Σοφοκλής και τρεις θυγατέρες του μετά των οικογενειών των είναι εγκατεστημένοι εις Βέροιαν), Κοϊταρίδης Αθανάσιος (έχει υιόν γεωπόνον και θυγατέρα διδασκάλισσαν, είναι εγκατεστημένοι εις Φλώριναν), Ιωαννίδης Αλέξανδρος (οικείοι του είναι κάτοικοι Κιλκίς), Λαβασάς Αλέξιος και Ατματζίδης Σπυρίδων (ανεψιός του Στυλιανός Ατματζίδης , διδάσκαλος, διευθυντής δημοτικού σχολείου, είναι εγκατεστημένος από δεκαπενταετίας εις Αθήνας), Αναστάσιος Καζαντζίδης, Μαρία Καζαντζίδου, Γρηγόριος Κωνσταντινίδης και Σπυρίδων Ιωαννίδης. Είχαν καλώς ωργανωμένην Κοινότητα, της οποίας πρόεδρος κατά τα τελευταία έτη ήτο ο Ιωάννης Καρπουσίδης. Κιουλιαπερτλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Μεταμόρφωσιν (Τσιδεμλή) Κιλκίς (αι οικογένειαι Σιδηροπούλου Πέτρου, Σιδηροπούλου Νικολάου και Σιδηροπούλου Κωνσταντίνου γεωπόνου, ούτινος υιός είναι ιατρός μικροβιολόγος, Αγαθίδη Δημητρίου, Μιχαηλίδη Ιγνατίου κλπ), εις Κολχίδα (Ακτσέ Κλισέ) Κιλκίς, εις Ν. Ζωήν Εδέσσης, εις Άγιον Γεώργιον (Γιάννισα-Σιάντσιστα) Ημαθίας, εις Άνω Κοπανό Ημαθίας, εις Βέροιαν (ο Νικόλαος Ιωάννου Σιδηρόπουλος, συμβολαιογράφος, και οι αδελφοί του Ορέστης, ιατρός παθολόγος, Θεόδωρος, παιδίατρος και η οικογένεια Ιωάννου Παλασίδη, θυγάτηρ του είναι καθηγήτρια), εις Κιλκίς (οικογένειαι Αλεξάνδρου Ιωαννίδη, εκπαιδευτικού, Ηλία Ιωακειμίδη, ιατρού κλπ), εις Θεσσαλονίκην (οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί Αδαμίδης Γεώργιος και Στυλιανός Λαζάρου Μωυσιάδης), εις Σέρρας (η οικογένεια του συνταξιούχου γεωπόνου Μωυσή Μωυσιάδη, πρώτος εφύρμωσεν εν Ελλάδι την μυκητοκαλλιέργειαν και έτυχεν επαίνου παρά του Υπουργού Γεωργίας, έχει δύο υιούς, εξ ων ο μεν Ιωάννης Μωυσή Μωυσιάδης είναι πολιτικός μηχανικός και ήδη πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Νομού Σερρών και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Σερρών, ο δε νεώτερος Νικόλαος Μωυσή Μωυσιάδης αριστούχος τριτοετής φοιτητής του Πολυτεχνείου Αθηνών), εις Αλίαρτον Κωπαΐδος (ο Σωκράτης Λαζ. Μωυσιάδης, δημόσιος υπάλληλος) και εις Αθήνας (αι οικογένειαι Στυλιανού Ατμαζίδη, εκπαιδευτικού, Ιωάννη Ιωαννίδη, υπαλλήλου ΔΕΗ και Σωκράτους Ιωαννίδη, υπαλλήλου της Εθνικής Τραπέζης).



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 390

[2] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 429-430

1 σχόλιο:

  1. Συγκινήθηκα που βρήκα αυτή τη σελίδα, είμαι συγγενής ενός απο τους παραπάνω που αναγράφετε και με χαρά θα γνωστοποιήσω στους δικούς μου τη σελίδα σας, αν δεν τη γνωρίζουν ήδη!
    Να είστε καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή