ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΧΝΗ

Ο Δήμος Πολίχνης

Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Θεσσαλονίκης και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σε έκταση δήμος του Πολεοδομικού Συγκροτήματος. Ονομαζόταν παλαιότερα Καράισιν και κατοικούταν μέχρι το 1913 από οικογένειες Βλάχων.

Το 1914 ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή 33 οικογένειες Τσαλκαλήδων προσφύγων. Τρία χρόνια αργότερα, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, το τότε Υπουργείο Πρόνοιας έχτισε στο Καράισιν καταυλισμό με ειδικούς θαλάμους ανά δύο οικίσκους, για να στεγάσει τους πυροπαθείς Εβραίους. Επειδή, όμως, οι Εβραίοι ήταν κυρίως έμποροι, δεν τους βόλευε η περιοχή και γρήγορα την εγκατέλειψαν, για να εγκατασταθούν πλησιέστερα στο κέντρο της πόλης.

Το 1919 ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, οι περισσότεροι από τους οποίους, όμως, έφυγαν γρήγορα για άλλα μέρη. Από το 1920 έως το 1922 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το Καρς. Το 1929 το Καράισιν μετονομάστηκε σε Πολίχνη (μικρή πόλη) και με προεδρικό διάταγμα αποσπάστηκε από το Δήμο Θεσσαλονίκης και συνδέθηκε με την κοινότητα Κουκλουτζά (Χαρμάνκιοϊ). Ωστόσο, το διάταγμα αυτό ποτέ δεν εφαρμόστηκε και ο οικισμός εξακολούθησε να ανήκει στο Δήμο Θεσσαλονίκης μέχρι το 1931, οπότε συνδέθηκε με την κοινότητα Σταυρούπουλης (Λεμπέτ).

Το 1940 έγινε χωριστή κοινότητα και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη μετά το 1947, όταν άρχισαν να συρρέουν σ’ αυτήν άνθρωποι –κυρίως Ποντοκαυκάσιοι- από τα χωριά των γειτονικών νομών.

Από το 1973 η Πολίχνη αποτελεί ξεχωριστό δήμο και πλέον ο πληθυσμός της υπερβαίνει τους 50.000 κατοίκους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου