ΓΙΟΛΓΚΕΤΣΜΕΖ

Γιόλγκετσμεζ (Yolgecmez) , Διοίκησης Καρς (Kars)- Υποδιοίκησης Σογανλούκ [1]

Αποστάσεις: 22χλμ ΒΑ του Σαρίκαμις, 2 χλμ Α του δρόμου Σαρίκαμις-Καρς.

Είχε 800 κατοίκους οι οποίοι μετά το 1920 εγκαταστάθηκαν στο Νέο Μυριόφυτο και την πόλη του Κιλκίς, Περδίκκα και Ποντοκώμη Κοζάνης, Σέρρες, Θεσσαλονίκη κ.α.

Γελκετσμέζ[2]

ΠΙΝΑΞ ΙΙΙ των Ελληνικών οικογενειών , των εγκατασταθεισών βάσει των επισήμων στοιχείων της εποχής, εις τας διαφόρους πόλεις και χωρία του Κυβερνείου Καρς κατά τα το έτος 1878-79( Ημερολ. Κυβ. Καρς εκδ. 1902 πίναξ σελ. 1-32)

Ονομασία κατωκημένων χώρων: Γελκετσμέζ

Διοίκησις: Καρς

Υποδιοίκησης: Σογανλούγ

Αριθμός οικογενειών: 54

Αριθμός ανδρών: 350

Αριθμός γυναικών: 332

Σύνολο : 682

Γιολ-Κεσμέζ ή Γελκεσμέζ [3]

(ορθή είναι η πρώτη έκφρασις και σημαίνει δρόμος αδιάβατος), χωρίον της Επαρχίας Σαρίκαμις, εξ ου απέχει 25 χλμ. Κατά τα στατιστικά στοιχεία του έτους 1907 είχεν 697 κατοίκους, προελθόντας εκ Χαριάνων Πόντου. Είχαν εκκλησίαν (ιερεύς των Δημήτριος Φαχουρίδης) και διθέσιον δημοτικόν σχολείον, εις ο εδίδασκον οι Έλληνες διδάσκαλοι Κωνσταντίνος Φαχουρίδης και Δημήτριος Γεωργιάδης. Γιόλκεσμεγζλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Ποντοκώμην (Έρτομους) Κοζάνης, εις Σέρρας και Θεσσαλονίκην. Ομιλούν την Ποντιακήν διάλεκτον άνευ παραφθοράς και διατηρούν τα πάτρια ήθη.

Γελ-Κετσμέζ[4]

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1907 στατ. IV σελ. 6-13

Αριθμός Οικογενειών: 114

Αριθμός ανδρών: 360

Αριθμός γυναικών: 336

Σύνολο : 696

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν): 800

Γελκετζμέζ[5]

Κατά το ημερολόγιον του 1907: -: -

Κατά στατιστικήν Κάλφογλου Ιωάννη: Γελ κετζμέζ: 684

Κατά την στατιστικήν του εξ Αρταχάν «Μαρκησίου» (όρα εφημ. «Κόσμος» αρ. 60): Γελκετζμέζ, εκ Χεριάνης. Σχολείον κυβερνητικόν μετά 2 διδασκάλων δια τα Ρωσικά. Κάτοικοι: 684

Ελκετσμέζ[6]

Πίναξ Γ’ (εμφαίνει τους πληθυσμούς , οίτινες μετά την συνθήκην Μπρεστ-Λιτόφσκ εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τας περιφερείας των (Καρς –Αρνταχάν) και κατέφυγον εις Ελλάδα. Ως βάσις –δια την σύνταξιν της στατιστικής- ελήφθη το «Ημερολόγιον του Καυκάσου» του έτους 1914-1915. […] Ελήφθησαν υπ’ όψιν και αι παλαιότεραι πληροφορίαι του Μαρκησίου-Φωτιάδου εκ της εφημ. «Νέος Κόσμος της Οδησσού», ως και του Ι. Κάλφογλου).

Σύνολο : 852

Γελκετσμές

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][7]

Έλληνες κάτοικοι: 860

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: κυβερνητικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 2



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 410

[2] ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟΝ ΚΑΡΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΥΚΑΥΚΑΣΟΥ, Χ.Ε.,ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 1963, σελ.40-42

[3] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 419

[4] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 284

[5] ΚΑΛΦΟΓΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ, ΑΘΗΝΑ, 1908, ΣΕΛ. 113-118

[6] ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Ο ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 20(1937), ΣΕΛ. 309-310

[7] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 547



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου