ΑΠΟΥΛΠΑΤ

Απουλπάτ ή Αμπουλβάρ[1], Διοίκησης Καγισμάν( Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Είχε 1200 περίπου έλληνες κατοίκους που εγκαταστάθηκαν εδώ από τη Νικόπολη και συντηρούσαν σχολείο και την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Μετά το 1920 εγκαταστάθηκαν στην Περιχώρα Δράμας, στην Ελευθερούπολη Καβάλας, στην Αρίσβη, Υφαντές και Θρυλόριο Κομοτηνής, το Λευκώνα Σερρών και τη Μεγάλη Βρύση Κιλκίς.

Απουλπάτ[2], Διοίκησης Καγισμάν (Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Χωρίον της Επαρχίας του Σαρήκαμις, εξ ου απέχει 32 χλμ. Κατά την απογραφήν του έτους είχε 588 κατοίκους, προελθόντας εκ Σεβαστείας Πόντου. Είχαν εκκλησίαν και διτάξιον δημοτικόν σχολείον, του οποίου διδάσκαλοι ήσαν οι Έλληνες Ευστάθιος Γεωργιάδης (διευθυντής, ήδη συνταξιούχος, διαμένει εις Θεσσαλονίκην) και Αθανάσιος Τσαλίδης. Σημαίνουσα οικογένεια εν Απουλπάτ ήτο η των Μουρατιδαίων, της οποίας γόνος ήτο ο Κωνσταντίνος Μουρατίδης, όστις υπηρέτησεν εν τω Ρωσικώ στρατώ ως ανώτερος αξιωματικός και προσφυγών εις Ελλάδα μετά την επικράτησιν του κομμουνισμού εν Ρωσία εγκατεστάθη εις Σέρρας διατελέσας κατ’ αρχάς μεν πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων και Καυκασίων Νομού Σερρών, ακολούθως δε βουλευτής εκπροσωπήσας πλειστάκις τον Νομόν Σερρών εν τω Ελληνικώ Κοινοβουλίω. Διεκρίνετο δια τόλμην, οξύνοιαν, αποφασιστικότητα και εξαίρετον παρουσιαστικόν και απεβίωσεν εν Θεσσαλονίκη, όπου ήδη διαμένει η οικογένειά του. Απουλαπτλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Λευκώνα (Καβακλή) Σερρών (αι οικογένειαι Δημητρίου Παν. Μουρατίδη, Αλέξη, Πέτρου και Κοσμά Μουρατίδη) και εις Αρίσβην (Κιρλίκιοϊ) και Θρυλλόρειον Κομοτηνής. Ομιλούν την ποντιακήν άνευ παραφθορών.

Αμπουλβάρτ[3], Διοίκησης Καγισμάν( Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Στοιχεία έτους 1907

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1913 πίνακ. XV-XXXI

Αριθμός Οικογενειών: 57

Αριθμός ανδρών: 306

Αριθμός γυναικών: 282

Σύνολο : 588

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν):1.100

Απουλβάρτ Διοίκησης Καγισμάν( Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][4]

Έλληνες κάτοικοι: 662

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: κυβερνητικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 2



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 412

[2] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 413

[3] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 285

[4] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 547



1 σχόλιο:

  1. Στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι του χωριού Απουλπάτ του Γάρς έλκουν την καταγωγή τους από την περιοχή της Γκιόλοβα του νομού Σεβάστειας και συγκεκριμένα από το χωριό Ούμαρτσουχ το οποίο βάση ρποφορικών μαρτυριών είχε ιδρυθεί απο μετανάστες απο την Αργυρούπολη. Στην Ελλάδα μετά το 1920 οι κάτοικοι του χωριού Απουλπάτ θα εγκατασταθούν από 2-3 οικογένειες στην Περιχώρα, την Προσοτσάνη και το Φωτολίβος του νομού Δράμας, από 1-2 οικογένειες στην Ελευθερούπολη Καβάλας, το Λευκώνα Σερρών και τη Μεγάλη Βρύση του νομού Κιλκίς. Ο κύριος όμως όγκος των προσφύγων του Απουλπάτ εγκαταστάθηκε στο Θρυλόριο, αρκετοί στην πόλη της Κομοτηνής και λίγοι στο χωριό Υφαντές που επίσης ανήκει στο νομό Ροδόπης. Στο Θρυλόριο υπήρχε ένας ξακουστός τουλούμπατσης ο Χρήστος Αβραμίδης ο οποίος συνόδευε με το αγγείο του, τους ξακουστούς χορευτές της εποχής του, όπως τον Ιωάννη Αβραμίδη τη Πόζονος, τον Σπυριδίκα Ιορδανίδη και άλλους, γεννημένοι στο Απουλπάτ του Γάρς.
    Σημείωση: όλες οι πληροφορίες δόθηκαν από τον Γιάννη Νικολαίδη υπεύθυνο χορευτικού της Σ.Πο.Σ. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης, κάτοικο Θρυλόριου

    ΑπάντησηΔιαγραφή