«Καυκασία», χωριό Καυκασίων , στα 1900, στο Δήμο Ξυνιάδος

πηγή:http://www.gaiaelliniki.gr

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΗΜΟΥ ΞΥΝΙΑΔΟΣ

Η ιστορία του χωριού μας είναι μικρή και πρόσφατη, είναι όμως η δική μας ιστορία, η ιστορία το http://www.gaiaelliniki.grυ

τόπου μας και την οποία όλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε…

Στις αρχές λοιπόν του εικοστού αιώνα, την 23 Απριλίου 1900, ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου, ιδρύθηκε ως οικισμός από τον ιδιοκτήτη της περιοχής, τσιφλικά αλλά και βουλευτή του Ελληνικού κοινοβουλίου Γεώργιο Πλατανιώτη ο οποίος και του έδωσε το όνομά του! Ο Πλατανιώτης, ομογενής από τη Ρουμανία με καταγωγή από τη Ναυπακτία, από το χωριό «Πλάτανος», αγόρασε από την Τράπεζα της Ηπειροθεσσαλίας, το κτήμα (τσιφλίκι) του Δαουκλή (την περιοχή από το Καλαμάκι, Άγιο Γεώργιο, Κορομηλιά και εως την Ομβριακή περίπου). Το κτήμα ανήκε στην Οθωμανίδα Φατμέ Ζεχρά χανούμ (με πληρεξούσιο τον Δημήτριο Στεριάδη δικηγόρο) κόρη του Σουκρή εφέντη, η οποία πήρε δάνειο 370.000 δρχ από την Τράπεζα της Ηπειροθεσσαλίας, με υποθήκη το κτήμα αυτό, δεν μπόρεσε όμως να αποπληρώσει το δάνειο και η Τράπεζα έβγαλε σε πλειστηριασμό το κτήμα, το αγόρασε η ίδια η Τράπεζα και κατόπιν το πούλησε στον Γ. Πλατανιώτη. Ο Πλατανιώτης χρειαζόταν εργατικά χέρια για την εκμετάλλευση του τεράστιου Τσιφλικιού του. Έτσι μετά την καταστροφή του χωριού Ζαπάντι στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, δημιούργησε τρεις νέους οικισμούς κατασκευάζοντας κατοικίες, τα λεγόμενα τότε «Αφεντικά», τα οποία παραχώρησε προς χρήση σε όσους δέχθηκαν να μπουν υπό την δούλεψή του για την καλλιέργεια της γης. Ο Πλατανιώτης με Ρουμάνο μηχανικό, έχτισε στον Άγιο Γεώργιο 50 σπίτια με το ίδιο ακριβώς σχέδιο. Διαφορετικό σχέδιο είχε μόνο το σπίτι του επιστάτη και το καφενείο του χωριού.

Όπως διαβάζουμε στα αρχεία της Αθηναϊκής Εφημερίδας «ΚΑΙΡΟΙ» (φ.30-4-1900), στις αρχές του 20ου αι., δημοσίευσε την ανταπόκριση: «Κατά τον εν Βόλω αναταποκριτήν την 22αν φθίνοντος εν τη περιφερεία Δαουκλή, παρά τον Δομοκόν, ετελέσθησαν τα εγκαίνια 4 νέων χωρίων, ιδρυθέντων υπό του Βουλευτού κ. Πλατανιώτου εις τας ιδιοκτησίας του. Έκαστον των χωρίων απαρτίζεται εκ 200 ασβεστοκτίστων οικιών ευμεγεθών μετά παραρτημάτων δια τα κτήνη των γεωργών και μετά περιστοιχισμένης περιοχής εξ ενός στρέμματος και πλέον. Ωνομάσθησαν τα χωρία ταύτα Ξυνιά, Άγιος Γεώργιος, Κορομηλιά και Καυκάσια» (στο τελευταίο μεταφέρθηκαν 140 οικογένειες Καυκάσιων μεταναστών ομογενών μας).

Στη μαρμάρινη επιγραφή (50Χ40 περίπου) που εκτίθεται στην Ιερά μονή Αγάθωνος και που αντίγραφό της παραλαμβάνουμε σήμερα 12-9-2009, βρίσκουμε το πρώτο στοιχείο για την δημιουργία του οικισμού. Η επιγραφή αναφέρει:

«ΤΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1900 ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ

ΕΠΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΗ

ΤΟ. ΧΩΡΙΟΝ. ΑΓΙΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ»(!!!)

Από τις πρώτες οικογένειες που εγκαταστάθηκαν στο χωριό ήταν του Ακρίβου, του Αναγνωστόπουλου, του Αρχοντή, του Βαλτινού, του Γουργιώτη, του Ζιώγα, του Θεοδώρου, του Κάλτσα, του Καραντάκη, του Κόκκινου, του Κοντοβά, του Κουρδή, του Λιακόπουλου, του Μάνθου, του Παπακωνσταντίνου, του Παπαλέξη, του Ράπτη, του Σίμου, του Τσουκνίδα και άλλων. Επίσης κάποιοι ομογενείς Καυκάσιοι όπως η οικογένεια του Σ. Σουμελίδη, Έλληνα Ποντίου του Καυκάσου, ο οποίος εργαζόταν βάσει μισθωτηρίου στο κτήμα Δαουκλή ως το 1906, εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Γεώργιο, αλλά λόγω του «αφιλόξενου τοπίου» της εποχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή. Ο αφέντης είχε ορίσει έναν επιστάτη και έναν αγροφύλακα και τα πρώτα χρόνια εισέπραττε τα δύο τρίτα της σοδειάς των κολίγων κι όταν αυτοί απέκτησαν δικά τους ζευγάρια (αροτριώντα ζώα) τότε έπαιρναν αντίστροφα, εκείνοι τα δύο τρίτα και ο ίδιος το υπόλοιπο ένα τρίτο.

Ο Άγιος Γεώργιος από το 1900 ως το 1912 ανήκε διοικητικά στον τότε Δήμο Ξυνιάδος (ως οικισμός της Ξυνιάδας, τότε Νταουκλή) μαζί με τα χωριά Άνω Αλχανί, Δαουκλή, Δερελή, Κάτω Δερβένι, Κορομηλιά, Οζερός και Παναγία. Από το 1912 και ως το 1929 αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Ξυνιάδος.

Η περιοχή έμεινε στην ιδιοκτησία Πλατανιώτη ως το 1923 οπότε η επαναστατική κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά την Μικρασιατική Καταστροφή με πρόεδρο το Στυλιανό Γονατά (Αρχηγός της επανάστασης ήταν ο Ν. Πλαστήρας) αποφάσισε την αποκατάσταση των ακτημόνων καλλιεργητών με απαλλοτριώσεις των μεγάλων κτημάτων.

Το κτήμα απαλλοτριώθηκε με την 2/1923 απόφαση της «επιτροπής απαλλοτριώσεων» με την οποία αποκαταστάθηκαν ακτήμονες κατά προτεραιότητα από τα χωριά που υπήρχαν εντός των ορίων του κτήματος και στη συνέχεια από γειτονικά χωριά, όπως όριζε ο σχετικός νόμος.

Βλέπε και :

[…]Την περίοδο εκείνη, στη Θεσσαλία εκπρόσωπός των Καυκασίων, απελπισμένος για την ανασφάλεια που επικρατεί στο κτήμα Πλατανιώτου, όπου εγκαταστάθηκαν βάσει μισθωτηρίου, θα γράψει στον Πρόεδρο του Συλλόγου Μικρασιατών Αθηνών, ζητώντας τη βοήθειά του.

«[…] δεν θα δυνηθώμεν ίνα ζήσωμεν , διότι όσα ζώα ηγοράσαμε εξ ιδίων μας χρημάτων τα ήμιση έχουν κλέψει, διότι επί πλέον των 20 αιγοπροβάτων εχάσαμεν, μοσχάρια, χοίρους μας εσκότωσαν οι εντόπιοι και πλείστα άλλα, ήτοι εκ των σπαρτών όσα εσπείραμεν όλα μας έκλεψαν εβόσκησαν φανερά οι εντόπιοι, και όλα πάντα τα χείριστα μηχανεύονται καθ’ ημών ίνα μας αναγκάσωσιν ίνα εγκαταλείψωμεν τον τόπον. […] εις τας αρχάς του Δομοκού όπου απετάθημεν και εδείξαμε και τους κλέπτας των ζώων μας, αν και φανερά ωμολόγησαν την κλεψιά του αι ατυνομικαί αρχαί τον άφησαν ελεύθερον, κατήλθον εις την Λαμίαν εις τον Νομάρχην και εκεί δεν εύρον δίκαιον, και μη γνωρίζοντας πού την κεφαλήν κλείναι […]ελπίζομεν ότι θα μας οδηγήσετε το τι πρέπει να κάμωμεν[…]».

Ο Καυκάσιος Σ. Ευστ. Σουμελίδης

Εν Κτήματι Πλατανιώτου

Χωρίον Άγιος Γεώργιος τη 19 Σεπτεμβρίου 1906

Κατά πάσα πιθανότητα ο Σουμελίδης επέστρεψε στον Καύκασο , στα δε μητρώα του χωριού Άγιος Γεώργιος Δομοκού , δεν υπάρχει εγγεγραμμένος κανένας Σουμελίδης.[…]

(ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΝΤΟΥ, ΤΟΜ. 31ος ,Αθήνα 1970-71,σελ. 450 έως 514)

1 σχόλιο:

  1. Αυτή ήταν δυστυχώς η φιλοξενία των συμπατριωτών μας από τη μητέρα πατρίδα. Εν πολλοίς την ίδια φιλοξενία , με σύγχρονο όμως φτιασίδωμα , προσφέραμε και εμείς ως ΄΄ντόπιοι΄΄ πόντιοι στα αδέρφια μας από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Και ύστερα σου λεν αν οι πόντιοι φορούσαν φέσι ή κουκούλα.........με κάτι τέτοια ασχολείται ο οργανωμένος ποντιακός χώρος !

    ΑπάντησηΔιαγραφή