1944 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 4 ‘Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ’ ή ‘Ο ‘’ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ’’ ’

-Ο “Ποντιακός Εμφύλιος” ή “το τέλος των Ταγμάτων Ασφαλείας”

πηγή: http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/10/04/4-10-2008/


6. ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥ ΠΑΝΟΥ


——————————————–

Την περίοδο της Κατοχής, για πρώτη φορά ο πληθυσμός βρέθηκε χωρίς περιβάλλον κράτος. Και ακριβώς σ’ αυτή τη στιγμή βγήκαν στην επιφάνεια όλες οι αντιθέσεις, κοινωνικές, εθνοτικές, πολιτικές προσωπικές.

Το Κιλκίς αποτελεί μια από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις. Ήταν μια νέα κοινωνία. Ο κύριος όγκος ήταν πρόσφυγες, είτε από τη Μικρά Ασία (Πόντο, Ιωνία Καππαδοκία), είτε από την Ανατολική Θράκη, είτε από τον Καύκασο. Υπήρχαν και κάποιες μικρές κοινότητες “ντόπιων”, Βλάχων, Σαρακατσάνων και Σλαβόφωνων.

Όλοι ανεξαιρέτως θα συμμετάσχουν με τον ένα ή τον άλλο βαθμό στα γεγονότα. Η περίπτωση των Ποντίων ίσως να έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί ο πληθυσμός ήταν μεγάλος και πολύμορφος και, κατά πώς φαίνεται διέθετε μια ιδιαίτερη προσήλωση σ’ αυτό που θεωρούσε σωστό, με αποτέλεσμα να μην ανθίζουν εύκολα οι ενδιάμεσες αποχρώσεις.

Οι Πόντιοι του Κιλκίς είναι εξαιρετικά πολύμορφός πληθυσμός. Με διαφορετικές καταγωγές, πολιτισμό, γλώσσα, πολιτικές παραδόσεις. Ο ιστορικός Πόντος κατ’ αρχάς είναι σαν τη μισή Ελλάδα και ένα μεγάλο μέρος των Ποντίων κατέφυγε από το 19ο αιώνα στο ρωσικό Καύκασο, όπου και διαμορφώθηκε .

Σχηματικά, μέσα στην ποντιακή ομάδα, μπορούμε να διακρίνουμε δύο μεγάλες υποομάδες: τους πρόσφυγες από τον ιστορικό Πόντο (ελληνόφωνους και τουρκόφωνους) και τους πρόσφυγες από τον Καύκασο και τα ρωσικά παράλια του Εύξεινου Πόντου (κυρίως ελληνόφωνοι).

Οι Πόντιοι του Πόντου βρέθηκαν σ’ ένα περιβάλλον σε συνθήκες εθνικοαπαελευθερωτικού αγώνα που θύμιζαν το Μοριά του ‘21. Κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δράση του ακραίου τουρκικού εθνικισμού, εκτοπίσεις και σφαγές των χριστιανών, αντάρτικο κίνημα κ.λπ. Το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων του δυτικού Πόντου ήταν τουρκόφωνοι. Είναι εντυπωσιακό ότι η Γενοκτονία των Ποντίων θα γίνει κυρίως εις βάρος των τουρκόφωνων Ποντίων. Εκεί θα αναπτυχθεί και το εντυπωσιακό ποντιακό αντάρτικο. Το ενδιαφέρον για τους μελετητές -και όχι μόνο- είναι ότι τα περισσότερα ελληνικά αντάρτικα αντιτουρκικά τραγούδια, είναι γραμμένα στα τούρκικα. Οι επιζήσαντες, μετά από μια σκληρή δεκαετία 1914-1923, θα έρθουν στην Ελλάδα συγκροτημένοι και πειθαρχημένοι υπό τον καπετάνιο τους. Σίγουρα η διανόησή τους και η ηγέτες τους είχαν διαμορφωμένη αντιμπολσεβικική άποψη λόγω της συμμαχίας Λένιν-Κεμάλ. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα μαρτυρία του στρατάρχη Φρούνζε (του επικεφαλής της σοβιετικής αποστολής στο πλευρό του Κεμάλ Ατατούρκ).

Οι Πόντιοι του Καυκάσου απ’ την άλλη εντάχθηκαν στις ρωσικές διεργασίες. Πολλοί απ’ αυτούς πήραν μέρος στην ρωσική επανάσταση του 1905 και επηρεάστηκαν από τα ιδεολογικά ρεύματα της Ρωσίας. Είναι εντυπωσιακή η πολιτιστική παραγωγή τους και η τολμηρότητα των απόψεών τους. Π.χ. για τη φωνητική γραφή και την απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας. Κορυφαίος διανοούμενος αυτής της εποχής ήταν ο Γεώργιος Σκληρός, ο πρώτος Έλληνας διανοούμενος που προσπάθησε να ερμηνεύσει τα ελληνικά πράγματα με την μαρξιστική μέθοδο. Επίσης εντυπωσιακό, παρότι άγνωστο, είναι ότι το πρώτο ελληνικό αντικαπιταλιστικό έργο είναι το ” Ο Λαζάραγας” ή ‘Τα σκοτάδια” και γράφτηκε το 1905 στα ποντιακά από τον Γιώργο Φωτιάδη. Ξέρουμε ότι στους Έλληνες του Καυκάσου κατά την προεπαναστατική περίοδο υπήρχαν συγκροτημένες ομάδες σοσιαλεπαναστατών, μπολσεβίκων και μενσεβίκων. Ηγέτης των Ποντίων μενσεβίκων του Καυκάσου ήταν ο Γιάννης Πασαλίδης, ο μετέπειτα ιδρυτής της ΕΔΑ. Γνωρίζουμε ότι στις εποχές της μπολσεβικικής Επανάστασης (λίγο πριν και λίγο μετά) ότι οι Έλληνες του Καρς είχαν κυρίως φιλομπολσεβικικές απόψεις, λόγω του αγροτικού προγράμματος του Λένιν.

Οι Πόντιοι του Πόντου με τους Πόντιους του Καυκάσου θα συνεργαστούν για ένα διάστημα περίπου 2 ετών, την εποχή της πλήρους κατάρρευσης κάθε εξουσίας στη Ρωσία και της παράλληλης διαμόρφωσης του μεταοθωμανικού σκηνικού. Με τη δημιουργία της Ελληνικής Μεραρχίας του Καυκάσου θα επιχειρηθεί να βοηθηθεί το ποντιακό αντάρτικο στον ιστορικό Πόντο. Όμως τα γεγονότα θα εξελιχθούν με ραγδαίο ρυθμό και τελικά και οι δύο ομάδες θα εγκατασταθούν ως πρόσφυγες στη βόρεια Ελλάδα απ’ όπου είχαν αποχωρήσει οι μουσουλμάνοι ανταλλάξιμοι.

Αυτό που σήμερα θεωρούμε ως δεδομένο, δηλαδή η κοινή ποντιακή ταυτότητα, δεν υπήρχε τότε. Ήταν απλά, πολύμορφοι ρωμαίικοι πληθυσμοί στην προσφυγιά.

Το μεσοπόλεμο θα εκφράζονται όλοι υπέρ των φιλελεύθερων του Βενιζέλου και θα είναι σφοδροί αντίπαλοι της μοναρχίας. Όμως υπόγεια, οι πολιτιστικές διαφορές θα αρχίσουν να καθορίζουν τα συναισθήματα. Οι ελληνόφωνοι Έλληνες απ’ τον Καύκασο (Ποντοκαυκάσιοι) θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του κομμουνιστικού κινήματος στο Κιλκίς. Θα ξεκινήσουν αγώνες για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών (περίπτωση Μεταλλικού) και θα συγκρουστούν ανοιχτά με το κράτος.

Βαθμιαία, οι πολιτιστικές διαφορές θα λάβουν και πολιτικά χαρακτηριστικά.

Οι ελληνόφωνοι αριστεροί Πόντιοι θα έρθουν σε σύγκρουση μέσα στην κατοχή με τους τουρκόφωνους που θα προσχωρήσουν στη Δεξιά. Ο ελληνόφωνος αριστερός θα περιφρονήσει τους δεξιούς και για την τουρκοφωνία τους.

Όμως ενδιαφέρον έχει η πολιτική γεωγραφία των χωριών με τους συγκεκριμένης προέλευσης πρόσφυγες.

Θα προσπαθήσω να μαζέψω κάποια στοιχεία για τη σχέση πολιτικής ένταξης και εθνικοτοπικής καταγωγής.

———————————

Σαφώς θα πρέπει να διαχωρίζουμε τις δύο περιόδους. Ασχέτως εάν οι συνεργάτες των Γερμανών στην Κατοχή θα ενσωματωθούν στις “εθνικές δυνάμεις” την μετακατοχική εποχή, όπου όμως οι αντιθέσεις είναι μέσα στα ενδοεθνικά πλαίσια των μεταπολεμικών διευθετήσεων

————-

Στο Κιλκίς λύθηκαν αντιθέσεις σε παμμακεδονικό επίπεδο. Εκεί συγκεντρώθηκαν τα τάγματα απ όλη τη κεντρική και δυτική Μακεδονία με αρχηγούς τον Δάγκουλα απ’ τη Θεσσαλονίκη και τον Κισά Μπατζάκ από την Πιερία

Προσπαθώντας σύντομα και πρόχειρα να χαρτογραφήσω την πολιτική ένταξη σε σχέση με την εθνικοτοπική καταγωγή, βρήκα κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία απ’ τα τα χωριά του Κιλκίς. Νομίζω ότι υπάρχουν όλες οι αποχρώσεις.

Τους Πόντιους του Καυκάσου τους αναφέρω ως “Ποντοκαυκάσιους”, τους Πόντιους από τον Πόντο ως “Πόντιους”, τους πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη ως “Ανατολικοθρακιώτες” και με την έκφραση “μισοί-μισοί” εννοώ μισοί αριστεροί-μισοί δεξιοί :

Μεταλλικό: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Βλάχοι (λίγοι) δεξιοί

Μεγάλη Βρύση: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Ανατολικοθρακιώτες μισοί-μισοί (Υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Χωρύγι: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί

Βαπτιστής: Ανατολικοθρακιώτες, μισοί-μισοί. (Υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Ηλιόλουστο: Ποντοκαυκάσιοι αρστεροί, Βλάχοι δεξιοί (Υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Ελευθεροχώρι: Πόντιοι ελληνόφωνοι δεξιοί (σκληροί ταγματασφαλίτες), Ποντοκαυκάσιοι (λίγοι) αριστεροί

Μεγάλη Στέρνα: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Πόντιοι δεξιοί ουδέτεροι

Χέρσο: Ανατολικοθρακιώτες μισοί-μισοί, Πόντιοι δεξιοί, Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Βούλγαροι συνεργάτες της Οχράνα, άλλοι σλαβόφωνοι δεξιοί

Πλαγιά: Ανατολικοθρακιώτες δεξιοί (ταγματασφαλίτες), Καππαδόκες φιλελεύθεροι ουδέτεροι, Πόντιοι (λίγοι) αριστεροί

Κορομηλιά: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Βλάχοι δεξιοί

Αγία Κυριακή: Ανατολικοθρακιώτες δεξιοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Κορυφή: Πόντιοι μισοί-μισοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες σκληροί)

Μουριές: Πόντιοι μισοι-μισοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες σκληροί), Ανατολικοθρακιώτες αριστεροί

Ροδώνα (έδρα του Παπαδόπουλου): Πόντιοι μισοί-μισοί (ταγματασφαλίτες σκληροί), Ανατολικοθρακιώτες αριστεροί

Μυριόφυτο: Ανατολικοθρακιώτες δεξιοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες), Πόντιοι δεξιοί (ουδέτεροι), Τσιγγάνοι δεξιοί

Σταυροχώρι: Ανατολικοθρακιώτες μισοί-μισοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες), Πόντιοι (λίγοι) μισοί-μισοί (οι δεξιοι ουδέτεροι), Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί

Ξηρόβρυση: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί

Γερακαριό: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί

Γάβρα: Πόντιοι τουρκόφωνοι αριστεροί

Αναβρυτό: Πόντιοι τουρκόφωνοι δεξιοί ταγματασφαλίτες

Αγιος Μάρκος: Πόντιοι ελληνόφωνοι δεξιοί και λίγοι αριστεροί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Άγιος Αντώνιος (έδρα του Λαζίκ): Πόντιοι ελληνόφωνοι και τουρκόφωνοι δεξιοί και λίγοι αριστεροί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες)

Κορωνούδα: Πόντιοι δεξιοί, Ανατολικοθρακιώτες δεξιοί (υπήρχαν ταγματασφαλίτες απ’ όλους)

Ελληνικό: Πόντιοι δεξιοί (επιστρατεύτηκαν στα Τάγματα με το ζόρι)

Επτάλοφος: Πόντιοι δεξιοί (επιστρατεύτηκαν στα Τάγματα με το ζόρι)

Ποντοκερασιά: Ποντοκαυκάσιοι αριστεροί, Πόντιοι ελληνόφωνοι αριστεροί

Γαλλικό: Ίωνες αριστεροί (και λίγοι δεξιοί), Ανατολικοθρακιώτες αριστεροί (και λίγο δεξιοί)

Νέα Σάντα: Πόντιοι ελληνόφωνοι αριστεροι, Ποντοκαυκάσιοι (λίγοι) αριστεροί, Ανατολικοθρακιώτες (λίγοι) αριστεροί

Παντελεήμονας: Πόντιοι ελληνόφωνοι αριστεροι, Ποντοκαυκάσιοι (λίγοι) αριστεροί

κ.λπ.

Εντυπωσιακό είναι ότι όλα τα βλαχοχώρια του Κιλκίς ήταν δεξιά και ταγματασφαλίτικα.

Από τα ορεινά, τα πλέον φτωχά και τα πλέον καθυστερημένα (από πλευράς μόρφωσης) χωριά του Κιλκίς τα Τάγματα επιστράτευσαν περίπου 2.500 νέους.

Από τους ταγματασφαλίτες καπετάνιους του Κιλκίς, γνωστοί είναι:

-Πόντιοι: Παπαδόπουλος, Λαζίκ

-Ανατολικοθρακιώτες: Μπαρμπα Γιώργης (από Καστανιές), Θεμιστοκλής

-Βλάχοι: Τσαβίδας, Γεωργαντάς

Κανείς από αυτούς τους πρωτοκαπεταναίους δεν εγκλωβίστηκε στο Κιλκίς για να πάρει μέρος στην τελική μάχη. Και γλύτωσαν όλοι. Εξοντώθηκαν όμως τα μεσαία και κατώτερα στελέχη των ταγματασφαλιτών και μαζί τους και πολλοί αθώοι.

———————————

Έχει ενδιαφέρον το τι προηγήθηκε της μάχης.

Οι ταγματασφαλίτες που συγκεντρώθηκαν στο Κιλκίς από όλα τα μέρη της κεντρικής και ανατολικής Μακεδονίας, οχυρώθηκαν στο κτίριο του νοσοκομείου της πόλης που βρίσκεται στη είσοδο προς τη Θεσσλονίκη. Λίγο πιο έξω είναι το γήπεδο του Κιλκίς. Εκεί είχαν αναρτήσει ένα τεράστιο πανό που έγραφε “Καλώς Ήρθατε”. Περίμεναν τους Άγγλους οι οποίοι είχαν ήδη αποβιβαστεί στη Θεσσαλονίκη.

‘Ομως αντί για τους Άγγλους ήρθε ο ΕΛΑΣ, περικύκλωσε την πόλη και επιτέθηκε στους ταγματασφαλίτες μετά την άρνησή τους να παραδοθούν.

Από τους τοπικούς μεγεγαλοκαπετάνιους, ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε να εγκλωβιστεί στο Κιλκίς, υποσχόμενος ότι θα βοηθήσει απ’ έξω. Με 400 άνδρες βρέθηκε στα βόρεια της πόλης και όντως προσπάθησε να συμπαρασταθεί στους πολιορκημένους. Ομως στην Κορομηλιά εμποδίστηκε από τμήματα του ΕΛΑΣ και κατέφυγε στο Μπέλες. Μετά την ήττα των Ταγμάτων στο Κιλκίς πέρασε με τους άνδρες του στη Βουλγαρία και σώθηκε.

Όμοια και οι υπόλοιποι. Κρύφτηκαν και γλύτωσαν…

Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας επανεμφανίστηκαν και αμείφθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση. Ο μπαρμπα-Γιώργης και ο Θεμιστοκλής έγιναν έφεδροι αξιωματικοί και τους ανατέθηκε η διοίκηση των τοπικών ΜΑΥ. Όλοι τους έλαβαν μέρος στις παρακρατικές “Μονάδες Δίωξης Κομμουνιστών”, που δημιουργήθηκαν με επίσημη κάλυψη.

Την επομένη της Βάρκιζας ξεκίνησαν οι αντεκδικήσεις με κορυφαία την επίθεση στο ποντιακό χωριό Ξηρόβρυση. Όπου οι παρακρατικές ομάδες έκαναν επίθεση, έκαψαν πολλά σπίτια σκότωσαν πολλούς, βίασαν, λεηλάτησαν. Κανονική επίθεση σε εχθρικό έδαφος!

Φαίνεται ότι πίσω από τη σκληρή καταπίεση βρισκόταν ο διοικητής χωροφυλακής του Κιλκίς Μαυροειδής, ο οποίος αποσκοπούσε στο να ωθήσει στα άκρα τα πράγματα, ώστε να εξοντώσει όσους περισσότερους κομμουνιστές μπορούσε. Και όντως, από τότε άρχισε η νέα έξοδος στα βουνά που ενάμιση χρόνο αργότερα θα οδηγήσει στον Εμφύλιο.

Μ-π

http://0.gravatar.com/avatar/a8b90de2c675d04153b1109b3e13038b?s=16&d=identiconComment από Πόντος και Αριστερά | Οκτωβρίου 4, 2008

8 σχόλια:

  1. Πω ρε πίκρα που βγάζεις για τους Δεξιούς με χαρακτηρισμούς "Σκληροί Ταγματασφαλίτες" Ενω οι αριστεροί, αγγελούδια. Η Μάχη έγινε στον Λόφο 44, και μια μικρή στον Αγίου Γεωργίου. Στο νοσοκομείο είχαν οχυρωθεί μονο οι τραυματίες που ήξεραν την τύχη τους αν παραδιδονταν (κονσερβοκούτια, τσεκούρια κλπ) Το θέμα όμως είναι άλλο. Το ξέρεις οτι ΄σε όλα τα χωριά που ήταν ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ( μέχρικαι ΣΑΝΤΑ και ΜΕΤΑΛΙΚΟ και ΚΟΚΚΙΝΙΑ κλπ κλπ) Ψήφισαν αρκετοί Χρυσή Αυγή. Αυτους πως θα τους εμποδίσουμε να ψηφίσουν ξανά ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δηλαδη εσυ που εγραψες αυτο το ιστορικο θελεις να μας πεις οτι οι σωτηρες του τοπου ηταν και ειναι μονο οι αριστεροι.εαν ομως ειναι ετσι γιατι ολοι εφυγαν προς την λαικη δημοκρατια της μακεδονιας του τιτο και δεν εμειναν για να υπηρετησουν την χωρα μεσα απο της οποιες δημοκρατικες διαδηκασιες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. έχω μείνει έκπληκτος...

    τι είναι τούτα???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Γεωργαντάς στο Κιλκίς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Βλάχος! Οι Γεωργανταίοι είναι Σαρακατσάναίοι!!
    Αυτά που γράφεις είναι ανακρίβειες σε μεγάλο βαθμό.
    Γραψε και για τους συμμορίτες του Κιλκίς που έπαιρναν με το ζόρι στα τάγματα τους χωριάτες Κιλκισιώτες, αλλιώς τους εκτελούσαν...και όλα αυτά πριν τον Εμφύλιο, όταν μαίνονταν ο Β' Παγκόσμιος Πολεμος.
    Έπρεπε να σας είχαν εξολοθρέυσει όλους σας, να ξεβρώμιζε ο τόπος, αφού δεν τον έκαναν οι Τούρκοι, έπρεπε να το είχαν κάνει οι Έλληνες.Να ευγνωμονείτε το Ελληνικό κράτος που επιβιώσατε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποντιοπατέρες της αριστερας παντογνώστες. Επιτέλους οι Καυκάσιοι έγραψαν την Ιστορία του ποντιακού Ελληνισμού . http://filonohpontou.wordpress.com/2011/05/11/kkemikrasia/ Εχει και η αριστερά τις αμαρτίες της . Ακόμη περιμένουμε μια συγνώμη που βάλατε τα πιστεύω του κόμματος πάνω από το έθνος. Οι κακοί τουρκόφωνοι του Δ Π¨οντου και οι καλοί τουρκόφωνοι της Τσάλκας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. προσωπικά συμπεράσματα... Δεν υπήρχε αντιπαλότητα Ελληνόφωνων και Τουρκόφωνων. Και οι Ελληνόφωνοι μιλούσαν άνετα τα Τούρκικα. Η ένταξή τους ένθεν και ένθεν θέλει περισσότερη τεκμηρίωση. Εξαρτάται από που και πότε ήρθαν. Πολλοί προσηλυτίστηκαν εδώ στην Ελλάδα από την Αριστερά. Παράδειγμα οι Παραστατιδαίοι του Μεσόβουνου από τα παλληκάρια του Πόντου. Με τα προβλήματα που είχαν ήταν εύκολα θύματα. Ήταν και εμπειροπόλεμοι από το αντάρτικο στην Τουρκία, δεν το πολυσκέφτηκαν, μπήκαν στη μάχη και μετά και να θέλανε δεν υπήρχε διαφυγή. Βλέπεις και την αντίφαση. Πατριώτες στην πράξη, Διεθνιστές στην Ιδεολογία.
    Όσοι ήρθαν από Ρωσία κάθε άλλο παρά όλοι τους εντάχτηκαν στην αριστερά. Αυτοί που προλάβανε να δουν τις εκκαθαρίσεις του Στάλιν και ήταν μορφωμένοι κατέληξαν φανατικοί δεξιοί.
    Ο καθένας νομίζω κατά τον εμφύλιο κρίνεται από τις εκτός μάχης πράξεις του. Αν σκότωσε δηλ. αμάχους, αιχμαλώτους κ.λ.π.
    Ο Άρης Βελουχιώτης δεν ήταν Πόντιος και ο Μελιγαλάς κατά το Νότο πέφτει. Ώρα είναι να χρεωθούμε οι Πόντιοι τον Εμφύλιο......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Βλέπω ότι μόνο οι ταγματασφαλίτες επιστράτευσαν με το ζόρι. Οι αριστεροί καθόλου; Όλοι με τη θέλησή τους; Και η ΟΠΛΑ τι ρόλο έπαιζε η ΟΠΛΑ; Έμένα αντίθετα μου τάπανε άνθρωποι κι από τις δυο μεριές....

    ΑπάντησηΔιαγραφή