ΕΜΙΡΧΑΝ

Εμιρχάν , Διοίκησης Καρς (Kars)- Υποδιοίκησης Σογανλούκ [1]

Είχε 500 κατοίκους που κατάγονταν από την περιοχή των Χεριάνων και οι οποίοι μετά το 1920 εγκαταστάθηκαν στο Ελευθεροχώρι και Σταυροχώρι Κιλκίς, Βεύη Φλώρινας κ.α.

Εμίρ Χαν ή Αμιρχάν[2]

Χωρίον της Επαρχίας Σαρήκαμις, εξ ου απέχει 45 χλμ. Βάσει στατιστικών στοιχείων του έτους 1907 είχε 424 κατοίκους, προελθόντας εξ Ερζερούμ και Χεριάνων. Είχαν εκκλησίαν (ιερεύς των Αβραάμ Παπαδόπουλος) και δημοτικόν σχολείον, εις ο εδίδασκεν ο Έλλην διδάσκαλος Ιωάννης Κοσκοσίδης. Δεν εξακριβώθη εισέτι ο τόπος εγκαταστάσεώς των μετά την εις την ελευθέραν πατρίδα προσφυγήν των.

Εμιρχάν[3]

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1907 στατ. IV σελ. 6-13

Αριθμός Οικογενειών: 47

Αριθμός ανδρών: 226

Αριθμός γυναικών: 198

Σύνολο : 424

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν): 400

Εμιρχάν[4]

Κατά το ημερολόγιον του 1907: -: -

Κατά στατιστικήν Κάλφογλου Ιωάννη: Εμίρ χαν: 397

Κατά την στατιστικήν του εξ Αρταχάν «Μαρκησίου» (όρα εφημ. «Κόσμος» αρ. 60):Εμίρ χαν, μετανάσται τουρκόφωνοι και Ελληνόφωνοι εξ Ερζερούμ και εκ Χεριάνης, έχουσι Σχ. Εκκλ. Και διδάσκαλον δια τα Ρωσ ,κάτοικοι :389

Εμίρ Χαν[5]

Πίναξ Γ’ (εμφαίνει τους πληθυσμούς , οίτινες μετά την συνθήκην Μπρεστ-Λιτόφσκ εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τας περιφερείας των (Καρς –Αρνταχάν) και κατέφυγον εις Ελλάδα. Ως βάσις –δια την σύνταξιν της στατιστικής- ελήφθη το «Ημερολόγιον του Καυκάσου» του έτους 1914-1915. […] Ελήφθησαν υπ’ όψιν και αι παλαιότεραι πληροφορίαι του Μαρκησίου-Φωτιάδου εκ της εφημ. «Νέος Κόσμος της Οδησσού», ως και του Ι. Κάλφογλου).

Σύνολο : 479

Εμίρ Χαν

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][6]

Έλληνες κάτοικοι: 570

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: εκκλησιαστικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 1

Αμιρχάν ή Εμιρ χάν

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4, αριθ, πρωτ. 28 [Πίνακας των ελληνικών χωριών του Κυβερνείου του Καρς που υπέστησαν καταστροφές κατά την τουρκική προέλαση στην Υπερκαυκασία (τέλη Δεκ. 1914- αρχές Ιαν. 1915][7]

Αριθμός σπιτιών: 60

Ελληνικός πληθυσμός: 570

Παρατηρήσεις: Οι κάτοικοι των χωριών αριθ. 41-51 [Αμιρχάν α/α 48] τα εγκατέλειψαν. Τα σπίτια τους λεηλατήθηκαν. Οι εκκλησίες τους ερημώθηκαν.



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 410

[2] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 419

[3] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 284

[4] ΚΑΛΦΟΓΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ, ΑΘΗΝΑ, 1908, ΣΕΛ. 113-118

[5] ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Ο ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 2(1937-1938), ΣΕΛ. 309-310

[6] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 547

[7] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 561



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου