ΓΕΝΙΚΙΟΪ

Γενίκιοϊ (Yenikoy)[1], Διοίκησης Καγισμάν( Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Αποστάσεις: 32 χλ ΝΔ του Σαρίκαμις, επί της σιδηροδρομικής γραμμής.

Ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά χωριά του Αντικαυκαύσου, που κατοικήθηκε από Έλληνες της Χαλδίας, του Ερζερούμ και της Νικόπολης τη δεκαετία του 1870. Οι 1600 κάτοικοί του, που συντηρούσαν την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τριτάξιο δημοτικό σχολείο, μετά το 1920 εγκαταστάθηκαν στη Μεγάλη Βρύση Κιλκίς, στη Νότια Αριδαίας και στον Αετόλοφο Κομοτηνής.

Γενή-κιοϊ[2]

Χωρίον της Επαρχίας του Σαρήκαμις, εξ ου απέχει 23 χλμ. Κατά την απογραφήν του έτους είχε 1029 κατοίκους, προελθόντας εξ Ερζερούμ. Είχαν εκκλησίαν (ιερεύς των ο Κυριάκος Παπαδόπουλος) και τριτάξιον δημοτικόν σχολείον (διδάσκαλοι οι Δημήτριος Κωνσταντινίδης, Δημήτριος Σιδερίδης και Μηνάς Αποστολίδης). Γενήκιοϊλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Μεγάλη Βρύση (Αρμουστή) Κιλκίς και εις Κομοτηνήν. Ομιλούν την Ποντιακήν διάλεκτον άνευ παραφθοράς.

Γενή-Κιοϊ[3]

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1913 πίνακ. XV-XXXI

Αριθμός Οικογενειών: 116

Αριθμός ανδρών: 526

Αριθμός γυναικών: 503

Σύνολο : 1029

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν):1600

Γενίκιοϊ[4]

Κατά το ημερολόγιον του 1907: Γενί κιοϊ: 1409

Κατά στατιστικήν Κάλφογλου Ιωάννη: Γενί κιοϊ: 828

Κατά την στατιστικήν του εξ Αρταχάν «Μαρκησίου» (όρα εφημ. «Κόσμος» αρ. 60):Γενίκιοϊ, εξ Ερζερούμ, έχουσι Σχολείον, εκκλ. και διδασκάλους δύο δια τα Ρωσσικά, κάτοικοι :828

Ενί-Κέϊ[5]

Πίναξ Γ’ (εμφαίνει τους πληθυσμούς , οίτινες μετά την συνθήκην Μπρεστ-Λιτόφσκ εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τας περιφερείας των (Καρς –Αρνταχάν) και κατέφυγον εις Ελλάδα. Ως βάσις –δια την σύνταξιν της στατιστικής- ελήφθη το «Ημερολόγιον του Καυκάσου» του έτους 1914-1915. […] Ελήφθησαν υπ’ όψιν και αι παλαιότεραι πληροφορίαι του Μαρκησίου-Φωτιάδου εκ της εφημ. «Νέος Κόσμος της Οδησσού», ως και του Ι. Κάλφογλου).

Σύνολο : 1125

Γενίκιοϊ

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][6]

Έλληνες κάτοικοι: 830

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: εκκλησιαστικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 3

Γενί-Κιοϊ

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4, αριθ, πρωτ. 28 [Πίνακας των ελληνικών χωριών του Κυβερνείου του Καρς που υπέστησαν καταστροφές κατά την τουρκική προέλαση στην Υπερκαυκασία (τέλη Δεκ. 1914- αρχές Ιαν. 1915][7]

Αριθμός σπιτιών: 80

Ελληνικός πληθυσμός: 830

Παρατηρήσεις: Διέσωσαν ελάχιστα.



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 412

[2] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 416

[3] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 286

[4] ΚΑΛΦΟΓΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ, ΑΘΗΝΑ, 1908, ΣΕΛ. 113-118

[5] ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Ο ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 20(1937), ΣΕΛ. 309-310

[6] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 547

[7] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 559



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου