ΚΑΡΑΚΟΥΡΤ

Καρακούρτ (Karakurt)[1], Διοίκησης Καγισμάν(Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Αποστάσεις : 84 χλμ Ν του Καρς, 20 χλμ Ν του Σαρίκαμις.

Κωμόπολη με περίπου 900 Έλληνες κατοίκους που κατάγονταν από τη Χαλδία, το Απές και τη Νικόπολη. Το Καρακούρτ, το οποίο εκτός από ελληνικό είχε αρμένικο και κουρδικό πληθυσμό, ήταν έδρα των ρωσικών στρατευμάτων και αποτελούσε το διοικητικό-οικονομικό κέντρο της περιοχής. Υπήρχαν δύο σχολεία, το κοινοτικό δημοτικό και το κρατικό ημιγυμνάσιο και δύο εκκλησίες, μία ελληνική , του Αγίου Νικολάου και μια των Κοζάκων, που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι κάτοικοι του Καρακούρτ με την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων το Μάρτιο του 1918 κατέφυγαν στο Κουμπάν του Καυκάσου. Στη συνέχεια η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων του Καρακούρτ εγκαταστάθηκε στο Μαυρόβατο Δράμας και οι υπόλοιποι στην Οινόη Κοζάνης, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη κ.α.

Καρακουρούτ[2]

ΠΙΝΑΞ ΙΙΙ των Ελληνικών οικογενειών , των εγκατασταθεισών βάσει των επισήμων στοιχείων της εποχής, εις τας διαφόρους πόλεις και χωρία του Κυβερνείου Καρς κατά τα το έτος 1878-79( Ημερολ. Κυβ. Καρς εκδ. 1902 πίναξ σελ. 1-32)

Ονομασία κατωκημένων χώρων: Καρακουρούτ

Διοίκησις: Καγισμάν

Υποδιοίκησης: Χοροσάν

Αριθμός οικογενειών: 44

Αριθμός ανδρών: 256

Αριθμός γυναικών: 236

Σύνολο : 492

Γαραγούρτ ή Καρακούρτ[3]

Χωρίον της Επαρχίας του Σαρήκαμις, εξ ου απέχει 25 χλμ. Βάσει απογραφής 1907 είχεν 615 κατοίκους, προελθόντας εκ Πολάτ Αργυρουπόλεως. Ομιλούν την Ελληνικήν Ποντιακήν διάλεκτον, είχον εκκλησίαν και διτάξιον δημοτικόν σχολείον, εις ο εδίδασκαν Έλληνες διδάσκαλοι. Καρακουρτλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Μαυρόβατον (Καρά-Τσαλί) Δράμας, Θεσσαλονίκην και Αθήνας.

Καρακούρτ[4]

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1913 πίνακ. XV-XXXI

Αριθμός Οικογενειών: 80

Αριθμός ανδρών: 345

Αριθμός γυναικών: 322

Σύνολο : 668

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν):900

Καρακούρτ[5]

Κατά το ημερολόγιον του 1907: Καρακούρτ: 464

Κατά στατιστικήν Κάλφογλου Ιωάννη: Καρακούρτ: 692

Κατά την στατιστικήν του εξ Αρταχάν «Μαρκησίου» (όρα εφημ. «Κόσμος» αρ. 60):Καρακιούρτ, εκ Πολάτ, έχουσι σχολείον εκκλησιαστικόν και διδασκάλους 2, ων εις δια τα ελληνικά, κάτοικοι :526

Καρακούρτ[6]

Πίναξ Γ’ (εμφαίνει τους πληθυσμούς , οίτινες μετά την συνθήκην Μπρεστ-Λιτόφσκ εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τας περιφερείας των (Καρς –Αρνταχάν) και κατέφυγον εις Ελλάδα. Ως βάσις –δια την σύνταξιν της στατιστικής- ελήφθη το «Ημερολόγιον του Καυκάσου» του έτους 1914-1915. […] Ελήφθησαν υπ’ όψιν και αι παλαιότεραι πληροφορίαι του Μαρκησίου-Φωτιάδου εκ της εφημ. «Νέος Κόσμος της Οδησσού», ως και του Ι. Κάλφογλου).

Σύνολο : 842

Καρακούρτ

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][7]

Έλληνες κάτοικοι: 630

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: εκκλησιαστικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 2



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 412

[2] ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟΝ ΚΑΡΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΥΚΑΥΚΑΣΟΥ, Χ.Ε.,ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 1963, σελ.40-42

[3] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 415

[4] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 285

[5] ΚΑΛΦΟΓΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ, ΑΘΗΝΑ, 1908, ΣΕΛ. 113-118

[6] ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Ο ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 20(1937), ΣΕΛ. 309-310

[7] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 548



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου