ΚΑΡΑΟΥΡΓΚΑΝ

Καράουργκαν (Karaurgan)[1], Διοίκησης Καγισμάν(Kagizman)- Υποδιοίκησης Χορασάν

Αποστάσεις : 84 χλμ ΝΔ του Σαρίκαμις, 35 χλμ Β του Χορασάν, επί της σιδηροδρομικής γραμμής

Ελληνικό χωριό της περιοχής Καρακούρτ, με 850κατοίκους που κατάγονταν από τις περιοχές Τραπεζούντας, Τρίπολης και Τοκάτης και συντηρούσαν την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, δημοτικό σχολείο και κρατικό ημιγυμνάσιο. Το Καράουργκαν ήταν ο τελευταίος σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής που ερχόταν από το Καρς. Μετά το 1920 οι κάτοικοι του Κάράουργκαν εγκαταστάθηκαν στη Μεγάλη Βρύση Κιλκίς, Αργυρούπολη, Μαυρόβατο και Προάστιο Δράμας, Ασβεστόπετρα και Περδίκκα Κοζάνης.

Καραουργάν[2]

ΠΙΝΑΞ ΙΙΙ των Ελληνικών οικογενειών , των εγκατασταθεισών βάσει των επισήμων στοιχείων της εποχής, εις τας διαφόρους πόλεις και χωρία του Κυβερνείου Καρς κατά τα το έτος 1878-79( Ημερολ. Κυβ. Καρς εκδ. 1902 πίναξ σελ. 1-32)

Ονομασία κατωκημένων χώρων: Καραουργάν

Διοίκησις: Καγισμάν

Υποδιοίκησης: Χοροσάν

Αριθμός οικογενειών: 34

Αριθμός ανδρών: 190

Αριθμός γυναικών: 173

Σύνολο : 363

Καράουργαν[3] ή Γαράουργαν[4]

Χωρίον της Επαρχίας του Σαρήκαμις, εξ ου απέχει 35 χλμ. Εκ στατιστικών στοιχείων του έτους 1907 προκύπτει ότι είχε 495 κατοίκους, προελθόντας εκ Κολωνίας. Διετήρουν εκκλησίαν και διθέσιον δημοτικόν σχολείον, εις ο εδίδασκον οι Γεώργ. Χαριτίδης και Κων. Χονδρομματίδης. Καραουργανλήδες είναι εγκατεστημένοι εις Μεγάλη Βρύση(Αρμουστή) Κιλκίς, Αργυρούπολιν (πρώην Μαυρότοπον και Παλαιότοπον Τσαλή-Τσοφλίκ) Δράμαν, Θεσσαλονίκην και Αθήνας.

Καραουργάν[5]

Ημερολόγιο Κυβερνείου Καρς, εκδ. 1913 πίνακ. XV-XXXI

Αριθμός Οικογενειών: 55

Αριθμός ανδρών: 254

Αριθμός γυναικών: 241

Σύνολο : 495

Πληθυσμός έτους 1918 (Κατ’ εκτίμησιν): 800

Καραουργάν[6]

Κατά το ημερολόγιον του 1907: Καραουργάν: 953

Κατά στατιστικήν Κάλφογλου Ιωάννη: Καραουργάν: 421

Κατά την στατιστικήν του εξ Αρταχάν «Μαρκησίου» (όρα εφημ. «Κόσμος» αρ. 60):Καρα ουργάν, -, κάτοικοι : 421

Καραουργάν[7]

Πίναξ Γ’ (εμφαίνει τους πληθυσμούς , οίτινες μετά την συνθήκην Μπρεστ-Λιτόφσκ εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τας περιφερείας των (Καρς –Αρνταχάν) και κατέφυγον εις Ελλάδα. Ως βάσις –δια την σύνταξιν της στατιστικής- ελήφθη το «Ημερολόγιον του Καυκάσου» του έτους 1914-1915. […] Ελήφθησαν υπ’ όψιν και αι παλαιότεραι πληροφορίαι του Μαρκησίου-Φωτιάδου εκ της εφημ. «Νέος Κόσμος της Οδησσού», ως και του Ι. Κάλφογλου).

Σύνολο : 550

Καραουργάν

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4 [Ελληνικοί πληθυσμοί στη Διοίκηση της Αντιβασιλείας του Καυκάσου στις παραμονές του Α Παγκοσμίου Πολέμου][8]

Έλληνες κάτοικοι: 650

Ελληνικοί ναοί: 1

Ιερείς: 1

Ελληνικά σχολεία: 1

Είδος σχολείου: εκκλησιαστικό

Δάσκαλοι ελληνικών σχολείων: 3

Καράοργαν ή Καραουργάν

Πηγή: ΑΥΕ/ΚΥ/1919/Β/ΑΑΚ/4, αριθ, πρωτ. 28 [Πίνακας των ελληνικών χωριών του Κυβερνείου του Καρς που υπέστησαν καταστροφές κατά την τουρκική προέλαση στην Υπερκαυκασία (τέλη Δεκ. 1914- αρχές Ιαν. 1915][9]

Αριθμός σπιτιών: 70

Ελληνικός πληθυσμός: 650

Παρατηρήσεις: Διέσωσαν ελάχιστα.



[1] ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ, INFOGNOMON,ΑΘΗΝΑ,2006, σελ. 412

[2] ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΕΙΟΝ ΚΑΡΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΥΚΑΥΚΑΣΟΥ, Χ.Ε.,ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 1963, σελ.40-42

[3] Εις την προς τον Ι.Η. Κάλφογλου, έκθεσίν του, ο «Μαρκήσιος», δημοσιογράφος εξ Αρταχάν, γράφων περί των εν τω Κυβερνείω Καρς υπό Ελλήνων κατοικουμένων χωρίων, παρέλειψε το Καράουργαν, καίτοι τούτο ήδη από του έτους 1878 είχεν εποικισθή υπό Ελλήνων εκ Πόντου (ιδέ ανωτέρω και το υπ’ αριθμ. 13 χωρίον[Γενή-κιοϊ])

[4] ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ ΙΣΑΑΚ, ΜΕΤΟΙΚΕΣΙΑ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ 1895-1907, Α.Π. τομ.31ος , ΑΘΗΝΑ, 1971-1972, σελ. 426

[5] ΣΑΜΟΥΗΛΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΡΣ ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Β, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 2010, σελ. 285

[6] ΚΑΛΦΟΓΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ, ΑΘΗΝΑ, 1908, ΣΕΛ. 113-118

[7] ΤΗΛΙΚΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Ο ΕΝ ΚΑΥΚΑΣΩ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 20(1937), ΣΕΛ. 309-310

[8] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 548

[9] ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΠ. Ι.Κ. ΧΑΣΙΩΤΗΣ), UNIVERSITY STUDIO PRESS, ΑΘΗΝΑ,1997,σελ. 560



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου