ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΕΙΣ ΚΑΥΚΑΣΟΝ ΡΩΣΙΑΣ" σε pontosandaristera.wordpress.com

Για τους άγνωστους δικούς μας Καυκάσιους…

Ένα εξαιρετικό βιβλίο…

Αναδημοσίευση από: http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/06/10/pontic-caucasians/

Ένα εξαιρετικό βιβλίο των Ανδρέα Αθανασιάδη και Χρήστου Μιχαηλίδη είδε το φως, καλύπτοντας το μεγάλο κενό στις γνώσεις μας για τη συμβολή των Ελλήνων του Καυκάσου και κυρίως των Καρσλήδων, στην ανάπτυξη του κομμουνιστικού κινήματος στην ελληνική Μακεδονία, την περίοδο που ακολούθησε τη δραματική τους προσφυγιά.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου εμφανίζεται ένας άγνωστος κόσμος των δεκαετιών του ’20 και του ’30, όταν στην ελληνική Μακεδονία θα αρχίσουν οι πρώτες μαζικές προσπάθειες οργάνωσης της λαϊκής αντίστασης ενάντια είτε στην κρατική αυθαιρεσία, είτε στους γαιοκτήμονες.

Το Προσφυγικό Ζήτημα εκείνης της εποχής συνδέθηκε άμεσα με το Κοινωνικό Ζήτημα και οι Έλληνες του Καυκάσου, που είχαν έρθει ήδη σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες , θα το μετατρέψουν σε πολιτικό διεκδικητικό κίνημα.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η άποψη των συγγραφέων περί της διαμόρφωσης μιας ιδιαίτερης εθνοτικής ταυτότητας αυτού του τμήματος του ποντιακού προσφυγικού πληθυσμού, που βασιζόταν στην έντονη πολιτισμική, αλλά και πολιτική επιρροή που δέχτηκαν κατά τη σύντομη -μόλις σαράντα χρόνια- παραμονή τους στο ρωσοκρατούμενο τότε Καρς.

Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντοκώμης και τις εκδόσεις Ινφογνώμων.

ΣΧΟΛΙΑ

[…]

3.Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα και δύσκολα αισθητή παράμετρος που κάνει το αίτημα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας ιδιαιτέρως σημαντικό -εκτός από το αντικειμενικό γεγονός της εθνοκάθαρσης και του αισθήματος της αποκλεισμένης μνήμης από την επίσημη ιστορία που έχουν οι προσφυγικοί πληθυσμοί του ’22.

Η παράμετρος αυτή, που κάνει απολύτως στέρεα τη ψυχολογική και κοινωνική βάση αυτού του κινήματος καταξίωσης της ιστορικής Μνήμης, σχετίζεται με την άγνωστη στους περισσότερους πορεία των προσφυγικών ομάδων, στον ελλαδικό χώρο. Ειδικά για την ομάδα των Ποντίων προσφύγων μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής :

Η δεκαετία του ’40 δημιούργησε αξεπέραστα ρήγματα στους Πόντιους πρόσφυγες. Για τους γόνους των αριστερών Ποντίων, το στερεότυπο του απόλυτου κακού, του συνεργάτη του κατακτητή και του δωσίλογου θα εκφράζεται με τον «(μ)πάφραλη», του οποίου θα αμφισβητηθεί η «ποντιακότητα». Για τους τουρκόφωνους Δυτικοπόντιους, οι ελληνόφωνοι (κυρίως οι “Καυκάσιοι” Καρσλήδες) θα μετατραπούν σε αντεθνικούς-ανθέλληνες «αούτους». Οι απόγονοι των Δυτικοποντίων θα βιώσουν τραυματικά την απόρριψη.

Μόνο μετά την Μεταπολίτευση οι πληθυσμοί αυτοί θα πορευτούν και πάλι μαζί. Η αλλαγή του πολιτικού τοπίου μετά την πτώση της χούντας, η μεγένθυνση ενός κεντροαριστερού κόμματος στους κόλπους του οποίου θα βρεθούν τόσο οι «παφραλήδες» όσο και οι «καυκάσιοι» θα επιτρέψει την πρώτη ώσμωση των δύο εχθρικών μεταξύ τους ομάδων και θα επιφέρει μια νέα ανάγνωση της δεκαετίας του ’40.

Βαθμιαία, οι κοινές μνήμες του Πόντου θα μετατρέπονται στον κοινό τόπο έκφρασης. Ενωτικά και συμφιλιωτικά θα λειτουργήσουν και τα νέα αιτήματα που εμφανίζονται. Η αναγνώριση της γενοκτονίας, ως αίτημα καταξίωσης μιας απαγορευμένης μνήμης θα ενώσει τους γόνους αυτών των διχασμένων τμημάτων της ποντιακής προσφυγιάς.

Η ανάδυση του ριζοσπαστικού ποντιακού κινήματος κατά τα μέσα της δεκαετίας του ’80 θα λειτουργήσει λυτρωτικά σε πολλά επίπεδα. Η διαδικασία ενοποίησης και νέας έκφρασης θα οδηγήσει στη συγκρότηση ενός δυναμικού κοινωνικού και πολιτικού κινήματος το οποίο θα θέσει στόχους ανάδειξης της ιστορικής εμπειρίας και ενσωμάτωσής της στη συλλογική ιστορική μνήμη.

Το ζήτημα αυτό αναλύεται στο κείμενο:

“Ταυτότητες μέσα στο χρόνο”

http://kars1918.wordpress.com/2010/03/26/eisagogi/

Μ-π

1 σχόλιο:

  1. Αγαπητοί φίλοι,

    συγχαρητήρια. Με το έργο αυτό καλύπτετε ένα ιστοριογραφικό κενό.

    Ας είναι το βιβλίο καλοτάξιδο στο εκδοτικό πέλαγος και ας τύχει της αποδοχής που του πρέπει τόσο από τους ιστορικούς, όσο και από τους απογόνους εκείνων των παραγνωρισμένων πρωτοπόρων.

    Βλάσης Αγτζίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή