1908-1909 ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Kafkasios Pontokomitis

Το τρίτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου του 1908 , 130 ομογενείς του Καυκάσου πρόκειται να εγκατασταθούν στην Ελλάδα.

« Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΦΙΞΙΣ ΤΩΝ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ

ΥΠΟ 20ΗΜΕΡΟΝ ΚΑΘΑΡΣΙΝ

Το πρωί σήμερον καταπλέει εις τον λιμένα Πειραιώς το Γαλλικόν ατμόπλοιον του Μεσσαζερή «Κριμαία», του οποίου επιβαίνει πρωτοπορεία εξ 130 ομογενών του Καυκάσου της Ρωσίας, οίτινες, πρόκειται να εγκατασταθώσιν εις την Ελλάδα.

Οι 130 ερχόμενοι πρόκειται να προβούν εις την αγοράν των αναγκαιουσών γαιών δια λογαριασμόν και όλων των άλλων αναμενομένων Ελλήνων του Καυκάσου.

20ΗΜΕΡΟΣ ΚΑΘΑΡΣΙΣ

Επειδή όμως, ως γνωστόν , κατά την εις Βατούμ της Ρωσίας προσέγγισιν των πέντε τούτων προσεβλήθησαν υπό θανατηφόρου χολέρας και 5 εν Σινώπη, κάθαρσις του ατμοπλοίου δεν θεωρείται επαρκής υπό του ιατροσυνεδρίου, θα υποχρεωθούν δε αποβιβαζόμενοι εις το παρά τον άγιον Γεώργιον λιμοκαθαρτήριον, όπως παραμείνουν επί 20ήμερον έτι, προς μεγαλειτέραν ασφάλειαν, όπου ελήφθησαν όλα τα κατάλληλα δια την άνετον διαμονήν των μέτρα υπό του υπουργείου των Εσωτερικών. Την τέλεσιν της καθάρσεως θέλει επιβλέψει , όπως ήδη εγράψαμεν, άγημα ναυτών, υπό τον υπίατρον του πολεμικού Ναυτικού κ. Μεταξά.

Το ατμόπλοιον «Κριμαία» μετά την αποβίβασιν των Καυκασίων, απολυμαινόμενον θέλει ελευθεροκοινωνήσει αμέσως, συνεχίζον το δρομολόγιόν του».

εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 20/11/1908, σελ.3

Οι Καυκάσιοι ξανα…στιβαγμένοι σε αποθήκες… «ουδεμία βία εξηνάγκασεν αυτούς να κατέλθουν εις την Ελλάδα»

«Βεβαίως η αρχή εκ της οποίας το Υπουργείον των Εσωτερικών ωρμήθη δηλώσαν εις τους Πειραιεί Καυκασίους ότι αδυνατεί να τοις παράσχη οιανδήποτε συνδρομήν, εφ όσον ουδεμία βία εξηνάγκασεν αυτούς να κατέλθουν εις την Ελλάδα και εφ’ όσον τακτική περίθαλψις αυτών ηδύνατο να γεννήση προηγούμενον ολέθριον δια τα οικονομικά της χώρας, δεν είνε παράλογος. Το να εκδιώξη όμως αυτούς εν μέσω χειμώνι εκ της αποθήκης εις την οποίαν ευρίσκονται εστιβαγμένοι, δεν είνε μόνον παράλογον, αλλά και αφιλάνθρωπον, γνωστού όντος ότι το Ελληνικόν Κράτος ουδέποτε ηρνήθη την στοιχειώδη αυτού συνδρομήν. Δεν έπεται βεβαίως εκ τούτου ότι πάσαν ομάδα Ελλήνων ατυχούσαν εις τας επιχειρήσεις της αλλαχού δύναται να συντηρή ενταύθα. Αλλ’ όταν γνωρίζη ότι οι στεγασθέντες προσωρινώς εις μίαν αποθήκην του Πειραιώς Καυκάσιοι εξερχόμενοι εκείθεν θα παραμείνωσιν άστεγοι, έχει την υποχρέωσιν να σκεφθή καλώς αν επιτρέπεται να το πράξη. Υποθέτομεν δε ότι ο κ. Λεβίδης θα έδωκεν ήδη ως προς τούτο τας καταλλήλους διαταγάς μη στέργων να συνδέση το όνομά του προς μέτρον άνακρυς αντίθετον προς το πρόγραμμα αυτού». εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 9/1/1909, σελ.3

Οι Καυκάσιοι αρνούνται ότι είναι «ομάδα Ελλήνων ατυχούσαν εις τας επιχειρήσεις της αλλαχού» και αποστέλλουν ανάλογο γράμμα προς το «ΕΜΠΡΟΣ».

«ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΜΠΡΟΣ

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Σας ευγνωμονούμεν δια τας καλάς σας διαθέσεις δημοσιεύσαντες σήμερον εις το αξιότιμον φύλλον σας υπέρ υμών. Ημείς κατήλθομεν εκ του Κυβερνείου του Καυκάσου και δια Βατούμ αφίχθημεν εις Ελληνικήν χώραν κατόπιν ταξειδίου μηνών. Ούτε το δημόσιον ταμείον επιθυμούμεν να βαρύνωμεν, ούτε και αξιώσεις μεγάλας έχομεν, ειμή λωρίδα γης προς καλλιέργειαν. Ημείς και τα 14 τέκνα μας που έχομεν, θα διαθέσωμεν δια τον αγώνα της Μακεδονίας, ενώ οι εξ Αγχιάλου και τινων άλλων πόλεων εκ της Βουλγαρίας (πλην των χωρικών αυτής) ουδέν διέθεσαν.

Πρέπει να λάβητε υπ’ όψιν σας ότι το Κυβερνείον του Καυκάσου δε μας επιτρέπει να εκπαιδεύωμεν τα τέκνα μας πέραν του δημοτικού σχολείου, όσα δε τοιαύτα λαμβάνει ως στρατιώτας εις το σώμα των Κοζάκων και αλλαχού, σπανίως επιστρέφουν εις τα χωρία μας.

Εν τούτοις αι αρχαί του Πειραιώς μας ειδοποίησαν κατ’ επανάληψιν να εγκαταλείψωμεν τας αποθήκας, εις τας οποίας ωσάν σαρδέλες έχομεν στεγασθή. Δια ταύτα σας καθικετεύουμε ίνα υψώσητε φωνήν όπως ο φιλάνθρωπος κ. Λεβίδης υπουργός ευσπλαχνισθή τα γυμνά και ταλαιπωρημένα τέκνα μας , εν τοιαύτη εποχή.

Μετά πολλού σεβασμού

Οι Καυκάσιοι» εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 11/1/1909,

Η Κυβέρνηση τελικά αποφασίζει τη μη απέλαση των Καυκασίων.

«ΟΙ ΚΑΥΚΑΣΙΟΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ

Η ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΤΩΝ

Κατόπιν νεωτέρας αποφάσεως της Κυβερνήσεως απεφασίσθη, όπως οι εν Πειραιεί διαμένοντες Καυκάσιοι μη απελαθώσιν, αλλά τύχουν σχετικής προστασίας προς εγκατάστασιν εν Θεσσαλία.

Προς τούτο διετάχθη χθες η αρμοδία επιτροπή και τοις διένειμε ανάλογον σιτηρέσιον το οποίον τοις εχορηγήθη ήδη υπό της Κυβερνήσεως.

Οι ατυχείς απηλπισμένοι Καυκάσιοι επήδων από χαράν εις τας αποθήκας, όπου διαμένουν, μαθόντες την απόφασιν της Κυβερνήσεως.

Όπως δ’ εμάθομεν έσπευσαν να γράψουν εις τον Καύκασον καλούντες και τους άλλους εκεί ομογενείς 2.500 οι οποίοι είνε έτοιμοι να σπεύσουν με πρώτην ευκαιρίαν εις την Ελλάδα». εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 17/1/1909, σελ.2

Τα πράγματα όμως δεν πάνε καλά και στις 24/1/1909 γίνεται συζήτηση στη Βουλή για την περίθαλψή τους

«ΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΙ ΚΑΥΚΑΣΙΩΝ

ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Υποστηρίζει αναφοράν Καυκασίων ζητούντων περίθαλψιν και βοήθειαν προς εγκατάστασιν ενταύθα. Ζητεί ωρισμένην απάντησιν από την Κυβέρνησιν.(Καμμία απάντησις δεν δίδεται)

ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. Αι οικογένειαι των Καυκασίων είνε πολύ ολίγαι και επειδή έτυχε να εξαντλήσουν τας οικονομίας των δεν δυνάμεθα να τους αφήσωμεν βεβαίως να αποθάνωσιν ενταύθα της πείνης. Προτείνω να τους βοηθήση προσωρινώς η Κυβέρνησις και να φροντίση να τους τοποθετήση κατόπιν εις κέντρα, όπου να δύνανται να εύρωσι γεωργικήν εργασίαν, ως εις την Πελοπόννησον[1] λ.χ.

ΛΕΒΙΔΗΣ.Μετά την κάθαρσίν των εν τω λοιμοκαθαρτηρίω τους ετοποθέτησα εις κατάλληλον οίκημα εις Πειραιά, κατόπιν, επειδή εζήτησαν, τους ετοποθέτησα εις μεγάλην αποθήκην.

Αλλά εξακολουθούν παραπονούμενοι και ερχόμενοι συχνά εις το Υπουργείον, 175 το όλον συν γυναιξί και τέκνοις, ζητούντες βοήθημα, εγκατάστασιν, εργασίαν κλπ Αλλά και δεν θέλουν ν’ αποχωριστούν απ’ αλλήλων. 5 λ.χ. εξ αυτών ήθελε να παραλάβη φίλος μου εις το κτήμα του ως εργάτας, αλλά δεν εδέχθησαν. Ζητούν κυρίως να χαρακτηρισθούν ως πρόσφυγες και να ληφθούν υπέρ αυτών μέτρα οία και υπέρ των πραγματικών προσφύγων.

Αλλά αυτοί δεν εξηναγκάσθησαν να φύγουν εκ των μερών των, εκουσίως ήλθον. Εγώ δε δεν έχω δικαίωμα να τους περιλάβω αυτοβούλως εις τους πρόσφυγας, θα είνε δε και επικίνδυνον εις το μέλλον πας μη έχων εργασίαν να καταφεύγη ενταύθα ως πρόσφυξ.

ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. «Έφυγαν και ήλθον εδώ διότι ήθελον ν’ αποφύγουν απώλειαν του εθνισμού των ασφαλή». Επιμένει κατόπιν εις την προηγουμένως εκφρασθείσαν γνώμην του». εφ. ΕΜΠΡΟΣ, 25/1/1909, σελ.1



[1] Από άρθρο της εφημερίδας «Εμπρός» βλέπουμε ότι υπάρχει , στα 1910. Χωριό Καυκασία στην Ολυμπία. Αναλυτικά:

«ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΙΣ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΝ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

ΠΥΡΓΟΣ. 21 Αυγούστου

-Παρά τα χωρία Κρεκούκιον και Καυκάσια της Ολυμπίας εκ πυρκαϊάς εις Εθνικόν δάσος απετεφρώθησαν χιλιάδες πεύκων. Αι ζημίαι είνε ανυπολόγιστοι. Ενεργούνται ανακρίσεις προς ανακάλυψιν των εμπρηστών».

(ΕΜΠΡΟΣ, 22/8/1910, σελ. 4)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου