ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΑΝΤΑΡΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΤΡΙΑ ΑΚΟΜΗ… ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΑΝΤΑΡΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ είναι:

επιμέλεια Βλάσης Αγτζίδης
Ανάθεμα τον Γερμανό που χτιζ’ αεροπλάνα γιαρ-γιαρ
και στειλ’ ατά στον ουρανό, σκοτών’ τα παληκάρια γιαρ-γιαρ
Ανάθεμα τον Μουσολίν και όλην την Γερμανίαν γιαρ-γιαρ
που κήρυξαν τον πόλεμον και στη Μακεδονίαν γιαρ-γιαρ
Ανάθεμα άϊκον κράτος, άϊκον κοινωνίαν γιαρ-γιαρ
αν ψηλαφάς το δίκαιο σ’ στείλτ’σε σην εξορία γιαρ-γιαρ
να μην ιδώ τον χαλασμό απ’ τους απ’ τους Γερμανοτσολιάδες γιαρ-γιαρ
Τα σπίτια κι αν εκάψανε , εμείς πάλι θα χτιζ’ τα, γιαρ- γιαρ
-----------------------------------------------------
Αντάρτε μ’ σα ψηλά ρασιά
ποις μαγειρέβ’ και φάισε
ποιος πλεν’ κιά τα λιώματας
κάθε Σάββα αλάισε;

Αντάρτεμ’ επαρεξένκασε
το σπίτι μ’ εφκαιρώθεν,
ελάπα το και σιαίρουμαν
το όπλον ντε φορτώθες.

Αντάρτες κάψτε τον Κούκον
και ποίστε ατόν μανέαν,
της κουκουβάγιας το πουλίν
να χτιζ’ απές φωλέαν.

Κοντός εν ο Κισά-Μπατζάκ
μετ’ έναν πιστολόπον,
λάσκεται απές σον Κούκον
σαλαχανάς σκυλόπον

Ανάθεμα Κισά-Μπατζάκ
το κοντόν το ποδάρι σ’
έρθανε και αντάρτες μας
επήραν το κεφάλι σ’.


Το πρώτο τραγούδι τραγουδιόνταν σε όλα τα ποντιακά χωριά. Το δεύτερο τραγουδιόνταν στα χωριά της Βέροιας και της Κατερίνης μετά την μάχη του Κούκου (18/10/1944) και μετά την εξόντωση του Κισά-Μπατζάκ στις 4 Νοεμβρίου του ’44 στη μάχη του Κιλκίς.
---------------------------------------

Το παρακάτω τραγούδι αναφέρεται στις μάχες που έγιναν στην Κατοχή στα Κρούσια μεταξύ τμημάτων του ΕΛΑΣ και ναζί Γερμανών, Βουλγάρων μαζί με ταγματασφαλίτες. Οι αιχμάλωτοι ελασίτες μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη

Σην Κρούσαν Απάν
Αιχμαλώτος επιάστα
σην Κρουσάν απάν μανίτσα μ’
σην Κρουσάν απάν.

Σην Θεσσαλονίκην πάω
σον Παυλόν Μελάν μανίτσα μ’
σον Παυλόν Μελάν.

Έρθαν τα Χριστούγεννα
κι όλα τα γλεντάς μανίτσα μ’
κι όλα τα γλεντάς


για τον γιο σ’ σην ξενιτείαν
πόσα έσυρα μανίτσα μ’
Κρούσα τ’ εσά τα ραχία
εματώθανε μανίτσα μ’
εματώθανε.


Σ’ εσέν πολλά παλληκάρια
εσκοτώθανε μανίτσα μ’
εσκοτώθανε.


Το αίμαν εκεί ντ’ εκχύεν
πότισεν την γήν μανίτσα μ’
πότισεν την γήν
‘χάσεν η γαρή τον άντραν
η μάνα το παιδίν μανίτσα μ’
η μάνα το παιδίν.


Τον εχθρό να πολεμούνε
επουγαλεύτανε μανίτσα μ’
επουγαλεύτανε.
Φυλακάς και εξορίας
ταουτεύτανε μανίτσα μ’
ταουτεύτανε.


Πόσοι εθάφτανε σο χώμαν
και χωρίς σταυρόν μανίτσα μ’
και χωρίς σταυρόν
ατότε εχάσα τον κύρη μ΄
και τον πεθερό μ’ μανίτσα μ’

2 σχόλια:

  1. yparxoun perissoteroi stixoi autou tou tragoudiou?
    mporeite na tous anartisete edo?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσωπικά, δε γνωρίζω,
    μπορείτε όμως να απευθυνθείτε στον Αγτζίδη Βλάση, ο οποίος και μου ενεχείρισε και τους παραπάνω σε:
    http://kars1918.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή