ΑΠΟ ΤΣΕΒΙΣΛΙΚ ΣΟΧΟΥΜ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΣΕ ΜΟΝΟΛΟΦΟ (ΔΑΟΥΤΛΗ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το Τσεβισλίκ[1] κείται βορειοδυτικώς του Σοχούμ εις απόστασιν 30 χλμ περίπου. Διοικητικώς υπήγετο εις την επαρχίαν Σοχούμ του νομού Τιφλίδος. Είχε 250 ελληνικάς και ελληνοφώνους οικογενείας, ομιλούσας την ποντιακήν διάλεκτον. Ελληνικά χωρία πλησίον αυτού ήσαν τα εξής:

Ονομασία

Απόστασις εις χλμ από Τσεβισλίκ

Ελληνικαί οικογένειαι

Κερκεμίς

4

350

Τσεπέλ

7,5

200

Περιοχή Αζάντας[2]

-

475

Μεσοχώρ (Ολγίνσκοε)

14

120

Πιαντζούκ

15

50

Τεπούρλια

15

40

Γορονάβας (Γιουριέβσκοε)

15

50

Το κλίμα είναι ψυχρόν και υγιεινόν. Αι περισσότεραι ημέραι του έτους βροχεραί, το δε υψόμετρον άνω θαλάσσης 200 μ. περίπου.

Το Τσεβισλίκ ιδρύθη κατά τας αρχάς του εικοστού αιώνος υπό προσφύγων ελθόντων εκ των παρά τα Κοτύωρα χωρίων Τσεβισλίκ, Λιφτιάρ και Κάγιαλτι και απετελέσθη εκ τριών ομωνύμων μαχαλάδων, οι οποίοι αντιστοίχως είχον 100, 50 και 60 οικογενείας.

Οι πρόσφυγες του Τσεβισλίκ ανεχώρησαν το 1920 εκ της πατρίδος των καθ’ ομάδας και έφθασαν δια θαλάσσης εις Θεσσαλονίκην, οπόθεν μετέβησαν εις Δαουτλή, μετονομασθέν αργότερα εις Μονόλοφον[3].

Αι παραδόσεις, ήθη και έθιμα των κατοίκων ήσαν καθαρώς ποντιακά. Πατριαρχικαι οικογένειαι του χωρίου ήσαν του Λεωνίδα Συμεωνίδου, Μελετίου Μαρμαρίδου, Παπά Παρθενίου Κουγιουμτζίδου, Κοσμά Παπαδόπουλου, Λαζάρου Κωστίδου, Φιλίππου Δημητριάδου κ.ά.

Ήσαν χριστιανοί ορθόδοξοι, υπαγόμενοι εις την Μητρόπολιν Σοχούμ, και είχον μίαν εκκλησίαν, του Αγίου Γεωργίου. Είχον επίσης και τα παρεκκλήσια του Αγίου Ιωάννου, του Αγίου Νικολάου και του Προφήτου Ηλία.

Αι οικίαι του Τσεβισλίκ ήσαν ξυλόπηκτοι. Ο τόπος ήτο εύφορος με πολλά νερά, κύρια δε γεωργικά προϊόντα ήσαν ο αραβόσιτος και προ πάντων ο καπνός. Οι κάτοικοι διέτρεφον περί τας 200 αγελάδας και 100 περίπου άλογα.

Το χωρίον συνετήρει εξατάξιον δημοτικόν σχολείον, στεγαζόμενον εις μονώροφον κοινοτικόν οίκημα. Εις αυτό εφοίτων 70-80 μαθηταί και μαθήτριαι, διδασκόμενοι υπό ενός διδασκάλου.

Οι κάτοικοι του Τσεβισλίκ δεν είχον ιδίαν κοινότητα, αλλά υπήγοντο εις την του Τσεπέλ, αποτελουμένην εξ Ελλήνων Ποντίων, Ρώσων υπηκόων.



[1] ΜΑΡΑΒΕΛΑΚΗΣ Μ.-ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ Α., ΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΙΜΧΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 1955, σελ. 141 έως 144

[2] Εις την περιοχήν της Αζάντας υπήρχον τα κάτωθι 12 μικρά ελληνικά χωρία:

Χωριό

Ελλ. οικογένειες

Φουντουκλούκ

35

Γενήκιοϊ

40

Παναγίας

30

Γιουρουχληδών

50

Τικιλί-Τας

30

Φτεριλίκ

60

Σεϊμενληδών

40

Πέραν του Γκιόλ

60

Τσιν

30

Τσαλ

25

Άνω Κελεσούρι

35

Κάτω Κελεσούρι

40

[3] Το 1926 στο Μονόλοφο ήταν εγκατεστημένες 4 οικογένειες από τη Θράκη και 29 από τον Καύκασο. Μετά το 1926 από τους Θρακιώτες παρέμειναν εκεί μόνο δύο οικογένειες, του Γεωργίου Τερζόγλου και του Κωνσταντίνου Τσαντάκου.

Πρώτοι εγκαταστάθηκαν οι 12 οικογένειες από Τσεβισλίκ (1920) (που κατάγονταν κυρίως από τα χωριά Κάγιαλτι και Λιφτιάρ των Κοτυώρων)

Μετά τρία χρόνια (1923) εγκαταστάθηκαν στο Μονόλοφο και 5 οικογένειες από Άγιο Αντώνιο , περιοχής Κοτυώρων, 5 οικογένειες από Τάμαλαν , περιοχής Κοτυώρων επίσης και 7 οικογένειες από την περιοχή Αδά-Παζάρ Νικομηδείας.

(ό.π., σελ. 142)



3 σχόλια:

  1. Εχετε περισσοτερες πληροφοριες για το Τσίν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δυστυχώς δεν γνωρίζω ούτε και αν υπάρχει κάποια πιο αναλυτική βιβλιογραφία για τα παραπάνω χωριά ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. To χωριά Τσιν(Chin), Τσαλ(Chal) και Παλ (Pal) ήταν κοντά μεταξι τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή