ΣΕΧΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (καπετάν Βορρηάς)

Του Γιώργου Νεδέλκου (Μακεδόνα)[1]

Ήμασταν συμμαθητές στο Γυμνάσιο Φλώρινας. Επιμελής, καλός μαθητής. Προοδευτικός, αριστερός στα πιστεύω του, ήταν αυτό που τον ξεχώριζε από τους άλλους. Ήταν γνωστό στη Φλώρινα το ‘σεχιδέικο’ σόι. Είχε στους κόλπους του κομμουνιστές και ένας, ο ραγιάς αναδείχτηκε σε υποψήφιο βουλευτή του ΚΚΕ.

Με τον Γιάννη είχαμε απλές σχέσεις συμμαθητών στο Γυμνάσιο γιατί τα σπίτια μας ήταν μακριά το ένα από το άλλο. Γνωριστήκαμε καλύτερα στη Ελεύθερη Ελλάδα όπου διοικούσε Διμοιρία του ΕΛΑΣ και συνέβαλε πολύ στη απόκρουση των Γερμανών που κινήθηκαν με πολλές δυνάμεις εναντίον των θέσεών μας όπως γράφω στο σχετικό σημείωμα. Διακρίθηκε και σε πολλές μάχες και ονομάστηκε Υπολοχαγός.

Πολύ καλός και οικείος με τους αγωνιστές που διοικούσε είχε κερδίσει την αγάπη τους. Αλλά και την αγάπη των κατοίκων, στα Καστανοχώρια που τους έδειχνε κατανόηση, αγάπη, στοργή, προστασία.

Η ιστορία του πλούσια σε γεγονότα. Ας αφήσουμε να την διηγηθεί ο ανεψιός του Θεόφιλος.

Γεννήθηκε το 1915 στην κοινότητα Γέιτσα της περιοχής Καρς που τότε ανήκε στη Ρωσία (σήμερα στην Τουρκία). Ήταν γιος της οικογένειας Χατζή Πάνου και Χατζή Κώτα, οι τάφοι των οποίων ακόμη και σήμερα βρίσκονται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου του χωριού Γέιτσα.

Πλούσια η προσφορά των Χατζήδων, κοινωνική και πολιτική στη Γέιτσα. Ακόμη και σήμερα δροσίζονται οι κάτοικοι της περιοχής εκείνης από την ωραία βρύση που κατασκεύασαν.

Η εννιαμελής οικογένεια του Γιώργου Σεχίδη ήρθε στην Ελλάδα το 1922 (πρόσφυγες). Ο Γιάννης μικρό παιδί 7 ετών και το μικρότερο της παραπάνω οικογένειας, μεγάλωσε στη Φλώρινα, τελείωσε το Γυμνάσιο και διακρινόταν για τις προοδευτικές του ιδέες. Γι αυτές κυνηγήθηκε και έπεσε ηρωικά στον εμφύλιο, το έτος 1948. (Σημειώνεται Δε ότι από την ευρύτερη οικογένεια του Καπετάν Βορρηά κρεμάστηκαν σκοτώθηκαν 15 άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας από τους επτά Φλωρινιώτες που εκτελέστηκαν από τους Βουλγάρους. Προς τιμή των επτά ηρώων έχει ονομαστεί μια Πλατεία της Φλώρινας, αυτή μπροστά από το κτίριο του Φ.Σ.Φ. ‘Ο Αριστοτέλης’).

Ο Γιάννης Σεχίδης (Καπετάν Βορρηάς) λεβέντης στην ψυχή και στο σώμα, γαλανομάτης, ψηλός , γελαστός μα περισσότερο ΕΛΛΗΝΑΣ, με όνειρα δημιουργίας και κοινωνικής αλλαγής. Ένας ήταν ‘Ο Γιάγκον τη Ρούσονος ο γιος’. Οι Πόντιοι έτσι τον φώναζαν και τον ήξεραν (ο πατέρας του πήρε το όνομα Ρούσος , διότι ήταν ψηλός, ξανθός και με γαλανά μάτια. Αυτόν έμοιαζε ο Γιάννης).

Το 1939 ο Γιάννης κατατάχθηκε στο στρατό και ήταν υποψήφιος αξιωματικός. Αλλά οι αριστερές του ιδέες δεν τον άφησαν, και έτσι το 1940-41 σαν στρατιώτης του Πυροβολικού πήγε στην πρώτη γραμμή. Το κανόνι της μονάδας του χτύπησε το καζάνι των ιταλών. Αυτό, τότε, το έγραψε όλος ο Ελληνικός τύπος και ακούστηκε από το ραδιόφωνο.

Αφού τελείωσαν οι περιπέτειές του (1940-41), και μπήκαν οι καταχτητές στην Ελλάδα, ο Γιάννης βρισκόμενος στη Φλώρινα και με συνεχή την πολιτική του δράση, ανεβαίνει στο βουνό και γίνεται Υπολοχαγός του ΕΛΑΣ (Καπετάν Βορρηάς). Η δράση και ο ηρωισμός του γίνονται γνωστά στο Ν. Φλώρινας.

Σε κάποια μάχη τραυματίστηκε στο χέρι την ώρα που με τις διόπτρες παρακολουθούσε τις κινήσεις των Γερμανών. Τον θάνατο δεν τον φοβήθηκε, και κάποτε δήλωσε στην αδελφή του Αλεξάνδρα, ότι την τελευταία του πνοή δεν θα την αφήσει στο μαξιλάρι, μα στο πράσινο ελληνικό χορτάρι, όπως κι έγινε.

Μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας ο ‘Καπετάν Βορρηάς’, κυνηγήθηκε και εξορίστηκε στη Λήμνο. Μετά από καιρό εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο εμφύλιος φούντωνε, τα στρατοδικεία στη Φλώρινα έστελναν στο εκτελεστικό ανθρώπους με ψευδείς καταθέσεις, όταν ήρθε η σειρά και της αδελφής του Κυριακής και λοιπών συγγενών του. Τότε ο Γιάννης ανέβηκε στο βουνό καίτοι κατά του εμφυλίου.

Το 1948 σκοτώνεται στη μάχη του Γράμμου και προάγεται στο βαθμό του Λοχαγού.

Ο Γιάννης Σεχίδης του Γεωργίου (ΚΑΠΕΤΑΝ ΒΟΡΡΗΑΣ) υπήρξε ένας τίμιος αγωνιστής και δεν πρέπει να λησμονηθεί μέσα στους τόσους ήρωες της φτωχής, μα πλούσιας σε Ήρωες , Πατρίδας μας.



[1] Από το βιβλίο του «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Απ’ την Εθνική Αντίσταση Στη Δυτική Μακεδονία», εκδ. Ι. Αριστείδου, χ.τ.ε., 2000, σελ. 45-46



4 σχόλια:

  1. Καλησπέρα και συγχαρητήρια για την παραπάνω αναφορά σε αυτόν τον ένδοξο άνθρωπο - αγωνιστή:
    "Καπετάν Βοριά".
    Πολύ σωστές οι αναφορές και τα γεγονότα με μία μόνο παρατήρηση :
    Ο Γιάγκος ήταν όντως κατά του εμφυλίου και δεν ήθελε να χύνεται αίμα ΕΛΛΗΝΙΚΌ (μην ξεχνάτε ότι στον Εμφύλιο παρότι μας είχαν αναλάβει οι "σύμμαχοι" δεν είχαν καθόλου απώλειες σε έμψυχο δυναμικό παρά μόνον οι αντιμαχόμενοι Έλληνες).Για αυτόν τον λόγο έφυγε στο δεύτερο Αντάρτικο από την Φλώρινα και κατέβηκε στην Θεσσαλονίκη. Οι παλιοί του όμως σύντροφοι τον ψάχνανε απεγνωσμένα (τόσο στην Φλώρινα όσο και στην Θεσσαλονίκη).Βλέπετε ο Ζαχαριάδης είχε την φαεινή ιδέα να πάμε σε "τακτικό πόλεμο" απέναντι σε αυτούς που νίκησαν στον 2ο Παγκόσμιο.....
    Έτσι πειθαναγκάστηκε να ξανανέβει στο βουνό χωρίς πλέον όμως να του δοθεί ο βαθμός του Υπολοχαγού που είχε στον ΕΛΑΣ υποβιβάζοντας τον σε απλό στρατιώτη...........
    Έτσι και έφυγε αυτός ο Αγωνιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναζητώ στοιχεία για τον Σεχίδη Σάββα, οργανωτή του ΕΑΜ Φλώρινας, όπως φαίνεται και από τα βιβλία Μόδη και Γιαγγιώργου.
    Δεν γνωρίζω αν είναι ο ίδιος (μάλλον όχι0 που ήταν υποψήφιος ΚΚΕ κατά μεσοπόλεμο.
    Αν υπάρχουν κάποιες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου σε : adreas4@gmail.com
    Ανδρέας Αθανασιάδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΨΑΧΝΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ,ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ,ΠΡΩΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΣΕΡΡΩΝ,ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ,ΙΑΤΡΟ,ΑΠΑΧΘΕΙΣΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΩΘΕΙΣΑ ΕΚ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ,ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ,ΤΟΠΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ,ΑΠΑΝΤΕΣ ΕΚ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΕΣ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΕΣ.ΠΑΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΗ.
    panklaz@yahoo.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στὶς 18 Ἰανουαρίου 1944 οἱ δολοφόνοι τῆς ΟΠΛΑ καὶ τοῦ ΕΛΑΣ ὑπό τὸν «καπετάν Βορρηάς» (Γιάννης Σεχίδης τοῦ Γεωργίου) ἀπαγάγουν τὸν τέως δήμαρχο τῆς Ναούσσης Γεώργιο Περικάρη καὶ τὸν σύγαμπρό του Δημήτριο Μπίλλη.Θά τους βασανίσουν βάναυσα γιά νά ἀποσπάσουν λύτρα, ἀλλά οἱ δύο ἀδυνατοῦσαν νά ἀνταποκριθοῦν στὰ αἰτήματα τῶν κομμουνιστῶν.Γιά τὴν ἄρνηση τους ὁ ἴδιος ὁ «καπετάν Βορρηάς» μαχαιρώνει τοὺς ὁμήρους του καὶ τους ἀποτελειώνει μέ ἔνα πιστόλι στὶς 19 Ἰανουαρίου 1944.Θά πεῖ ὁ ἴδιος ἀργότερα στοὺς συμμορίτες του: «Πρέπει νά πῆγαν εὐχαριστημένοι στὸν ἄλλο κόσμο, γιατί δέν χρησιμοποίησα μονάχα τὸ μαχαίρι μου γιά νά τους κατασφάξω.Ὁ ΕΛΑΣ καὶ τὸ Κόμμα μας θά ξεκαθαρίσει τὴν Νάουσσα ἀπό τὴν ἀντίδραση καὶ τὴν μπουρζουαζία».
    Τὰ θύματα θά τα θάψουν οἱ κομμουνιστές γιά νά ἀποκρύψουν τὴν τύχη τους ἀπό τὸν λαό τῆς Ναούσσης.Γιά ἀρκετά χρόνια ζητοῦσαν λύτρα ἀπό τὶς οἰκογένειες τῶν θυμάτων μέ τὸ πρόσχημα ὅτι ἦσαν ἀκόμα ζωντανοί.Ὁ σφαγέας Γιάννης Σεχίδης σκοτώνεται στὴν μάχη τοῦ Γράμμου τὸ 1948 ἀπό τὸν ἔνδοξο ἑλληνικό στρατό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή